مطالعه انتقادی مقررات کنوانسیون منع تبعیض جنسیتی علیه زنان و ارائه الگوی اسلامی | ||
| پژوهش حقوق عمومی | ||
| مقاله 8، دوره 26، شماره 83، تابستان 1403، صفحه 253-292 اصل مقاله (1.15 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22054/qjpl.2023.74496.2910 | ||
| نویسندگان | ||
| حجت اله منصوری1؛ سهیلا کوشا2؛ محمدرضا حاتمی* 3؛ حسین آل کجباف4 | ||
| 1دانشجوی دکتری حقوق بین الملل دانشگاه پیام نور. تهران. ایران | ||
| 2استادیار گروه حقوق دانشگاه پیام نور. تهران. ایران | ||
| 3استاد علوم سیاسی دانشگاه پیام نور، تهران، ایران | ||
| 4دانشیار گروه حقوق دانشگاه پیام نور. تهران. ایران | ||
| چکیده | ||
| یکی از دغدغههای حامیان حقوق بشر در دو قرن اخیر، حمایت از حقوق زنان بوده است. تلاشهای بینالمللی منجر به رسمیت شناخته شدن اصل منع تبعیض جنسیتی در شماری از اسناد مرکزی حقوق بشری و بطور خاص کنوانسیون رفع کلیه اشکال تبعیض علیه زنان گردیده است. اما گزارشات کمیته رفع تبعیض از کشورهای عضو حاکی از آن است که بسیاری دولتها از جمله دولتهای اسلامی، التزام چندانی به مقررات آن نداشتهاند. لذا بررسی مفاهیم حوزه تبعیض جنسیتی و مقررات کنوانسیون خصوصاً از جهت امکانسنجی اجرای آنها در جوامعی که از هنجارهای فرهنگی و مذهبی متفاوتی برخوردارند اهمیت دارد. این تحقیق با شیوه توصیفی- تحلیلی و با روش کتابخانهای به دنبال ارائه پاسخ به این پرسش است که «کنوانسیون رفع تبعیض علیه زنان چه رویکردی به هنجارهای حاکم بر جوامع دارد و ملاحظات شریعت اسلامی چه الگوی حقوقی را برای ارائه در حقوق داخلی و در چهارچوب کنوانسیون میطلبد؟». لذا پس از بررسی اختصاری مفاهیم بنیادی حوزه برابری جنسیتی، به نقد مقررات کنوانسیون 1979 و تبیین چیستی و چرائی کاستیهای این سند پرداخته شده است. سپس محورهای اصلی تعارض مقررات کنوانسیون با هنجارهای حاکم بر جوامع اسلامی مورد بررسی قرار گرفته و الگوهایی برای فائق آمدن بر آنها ارائه شده است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| تبعیض جنسیتی؛ حقوق زنان؛ کنوانسیون محو کلیه اشکال تبعیض علیه زنان 1979؛ حقوق طبیعی؛ فردگرایی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 25,104 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 8,151 |
||