زهد راهی بهسوی رستگاری در فلسفه شوپنهاور | ||
| حکمت و فلسفه | ||
| مقاله 7، دوره 19، شماره 75، پاییز 1402، صفحه 143-159 اصل مقاله (563.67 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22054/wph.2023.72801.2145 | ||
| نویسندگان | ||
| فاطمه بختیاری* 1؛ سیما صفری قلعه زنجیری2؛ عباس حاج زین العابدینی3 | ||
| 1استادیار فلسفه دانشکده ادبیات دانشگاه رازی | ||
| 2دانشجوی ارشد دانشگاه رازی | ||
| 3استادیار دانشگاه رازی | ||
| چکیده | ||
| زهد یکی از عناصر کلیدی در فلسفۀ آرتور شوپنهاور، بهویژه نظریۀ رستگاری اوست. رستگاری در نظر شوپنهاور رهایی از رنج است و این رهایی از طریق زهد امکانپذیر است. به نظر او زندگی سراسر رنج است و باید راهی برای رهایی از آن جستجو کرد. او علت و منشأ این رنج را اراده و خواست میداند. اراده ازنظر او شی فینفسه است و عالم را تجلیات و پدیدارهای اراده میداند، بنابراین به نظر او رنج ذاتی بشر و پدیدار و تجلی شی فینفسه یا اراده است. بدین ترتیب برای رهایی از رنج باید به دنبال انکار، سرکوب و اسکات اراده بود. ازآنجاکه انکار اراده با بیاعتنایی به خواست ها و خواهشها ممکن میشود، شوپنهاور مفهوم زهد را مطرح میکند و آن را تنها راه رستگاری حقیقی اعلام میکند. نوشتار حاضر بر آن بوده است که مفاهیم زهد و رستگاری موردنظر شوپنهاور را شرح دهد و نشان دهد که چگونه از نظر او زهد میتواند آلام بشری را تسکین و به رستگاری رهنمون شود. | ||
| کلیدواژهها | ||
| اراده؛ رستگاری؛ رنج؛ زهد؛ شوپنهاور | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 756 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 603 |
||