نظریه مجموعی، دریچهای برای تحلیل پویاییهای نهادی از منظر حقوق عمومی | ||
| پژوهش حقوق عمومی | ||
| دوره 26، شماره 84، پاییز 1403، صفحه 123-150 اصل مقاله (812.99 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22054/qjpl.2024.72252.2874 | ||
| نویسندگان | ||
| عاطفه مرادی اسلامی* 1؛ محمد جواد جاوید2 | ||
| 1دانشجوی دکتری حقوق عمومی دانشگاه تهران، تهران، ایران | ||
| 2استاد گروه حقوق بینالملل عمومی دانشگاه تهران، تهران، ایران | ||
| چکیده | ||
| در حالیکه اصل «قطعیت» و «امنیت حقوقی» از اصول قانونگذاری مدرن شناخته میشود، در دوران گذار به عصر دیجیتال و پسامدرنیسم، اصل عدم قطعیت، نوآوری و انعطافپذیری بنا به اقتضای تحولات سریع اجتماعی اقتصادی مبتنی بر پیشرفت فناوری، در برخی اسناد حقوقی بینالمللی اخذ میشود. گزافه نیست اگر بگوییم که نظامهای حقوقی در عصر پست مدرن در حال باز تعریف حاکمیت قانون در بستر پویاییهای نهادی و تحولات فناوریپایه هستند. در این میان مکتب فلسفی دلوزی با طرح نظریه مجموعی با رویکردی خلاق و انتقادی به کارکرد قانون در عصر جدید پرداخته و تحلیلی پویا از فلسفه حقوق ارائه میدهد. این نوشتار با مداقه بر معرفتشناسی و جامعهشناسی این نظریه در نگاه سه تن از صاحبنظران این مکتب مجموعی یعنی ژیل دلوز، گتاری و مانوئل دلندا به امکانسنجی درک پویاییهای نهادی در فرایند حاکمیت قانون میپردازد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| نظریه مجموعی؛ پویایی نهادی؛ حاکمیت قانون؛ آژانسمان؛ عصر دیجیتال | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 834 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 626 |
||