اسلام مجدی نسب، محمّد. (1394).
مشارکت سیاسی چگونگی و چرایی. تهران: جامعه شناسان.
امام خمینی. (1369).
صحیفۀ نور. جلد 20. تهران: سازمان مدارک فرهنگی انقلاب اسلامی.
ایزدهی، سیدسجاد. (1396).
مشارکت سیاسی در فقه سیاسی شیعه. تهران: انتشارات پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه.
ایرنبرگر، هارالد. (۱۳۷۵).
نصیحت از دیدگاه اسلام. تهران: سازمان تبلیغات اسلامی. مرکز چاپ و نشر.
آب نیکی، حسن. (1390). «جهانی شدن وچالش مشاکت سیاسی در جمهوری اسلامی ایران».
دو فصلنامه علمی پژوهشی پژوهش سیاست نظری. دوره جدید. شماره دهم. پایین و زمستان. 109-131 ؟
آذری قمی، احمد. (1371).
ولایت فقیه از دیدگاه قرآن. قم: مؤسسۀ مطبوعاتی دارالعلم.
آصفی، محمد مهدی. (1385).
مبانی نظری حکومت اسلامی. تهران: مجمع جهانی تقریب مذاهب اسلامى.
آقاجانی، علی. (1396). «تأملی در صورتبندی دلالتهای سیاسی آیه«اولوالامر» با تأکید بر تفاسیر معاصر شیعه.
فصلنامه علمی- پژوهشی حکومت اسلامی. 22(2)، 83-104.؟
آمدی، عبدالواحد بن محمد. (۱۴۲۹ق).
غررالحکم و درر الکلم. تحقیق: سید مهدی الرجائی. قم: مؤسسة دار الکتاب الاسلامی.
بلاغی نجفی، محمد جواد. (1420ق).
آلاء الرحمن فی تفسیر القرآن. قم: بنیاد بعثت.
پای، لوسین. (1370). «فرهنگ سیاسی و توسعه سیاسی».ترجمه مجید محمدی.
نامه فرهنگ. شماره 5 و6. سال دوم. نامه فرهنگ پاییز و زمستان. 37 – 47.
جلیلی، سید هدایت. (1372).
روششناسی تفاسیر موضوعی قرآن. تهران: انتشارات کویر.
جوادی آملی، عبدالله. (1388).
تفسیر تسنیم. تحقیق عبدالکریم عابدینی. ج16. چاپ اول. قم: اسراء.
___________. (1395).
ولایت فقیه. ولایت فقاهت و عدالت. قم: اسراء.
حجازی، محمد محمود. (1413ق).
التفسیر الواضح. چاپ دهم. بیروت: دار الجیل الجدید.
حرانی، ابن شعبه. (1363).
تحف العقول. تصحیح الغفاری. قم: النشرالاسلامی لجامعه المدرسین.
حسینی شیرازی، سید محمد. (1424ق).
تقریب القرآن الی الاذهان. بیروت: دارالعلوم.
حسینی همدانی، سید محمد حسین. (1404ق).
انوار درخشان. تهران: کتابفروشی لطفی.
حسینى حائرى، سید کاظم. (1399ق).
أساس الحکومة الإسلامیه. بیروت – لبنان: مطبعة النیل.
حسینی شیرازی،سید محمد. (1371).
الدوله الاسلامیه. قم: انصار حسین (ع).
خرمشاد، محمدباقر و پرویز امینی. (۱۳۹۷). «مسئله مشروعیت در نظریه مردم سالاری دینی آیت الله خامنه ای».
دولت پژوهی. سال چهارم. پاییز شمارۀ ۱۵. 107 – 135.
خلوصی، محمدحسین. (1395).
شاخص مشارکت سیاسی در الگوی پیشرفت اسلامی. قم: موسسه آموزشی پژوهشی امام خمینی.
خوش نظر، محمد. (1379). «فرهنگ نصیحت(3) - کیفیت عمل به «النصیحة لائمة المسلمین» در عصر غیبت».
فرهنگ کوثر. شماره 44. 20-29.
راش، مایکل . (1383).
جامعه و سیاست. ترجمه منوچهر صبوری. تهران: سمت.
رحمانی، ناصرعلی. (1394).
راهکارهای فقه سیاسی شیعه برای گسترش مشارکت سیاسی. قم: نشر المصطفی.
زحیلى، وهبة بن مصطفى . (1418ق).
التفسیر المنیر فى العقیدة و الشریعة و المنهج. ج دوم. بیروت دمشق: دار الفکر المعاصر.
سبحانی، جعفر . (1427ق).
مفاهیم القرآن. چاپ اول. قم: مؤسسه امام صادق(ع).
سبزواری نجفی، محمد. (1419ق).
ارشاد الاذهان الی تفسیر القرآن. بیروت: دارالتعارف.
سروش محلاتی. محمد. (1375).« نصیحت ائمه مسلمین (1)».
مجله حکومت اسلامی. شماره 1. ؟ 135 – 189.
سیدباقری، سیدکاظم. (١٣٩٧). «حق مشارکت شهروندان و آزادی سیاسی با تأکید بر قرآنکریم».
پژوهشهای سیاست اسلامی. سال ششم. شمارۀ چهاردهم. پاییز و زمستان. صفحه 41-65.
شمسالدین، محمدمهدی. (۱۴۱۴ ق)
. فی الاجتماع السیاسی الاسلامی؛ المجتمع السیاسی الاسلامی محاوله تاصیل فقهی و تاریخ. قم: دارالثقافه.
شیرخانی، علی. (1397). «نصیحت در فقه سیاسی شیعه».
فصلنامه علمی پژوهشی علوم سیاسی. دوره 21. شماره 83 زمستان . صفحه 83-106.
صادقى تهرانى، محمد. (1365).
الفرقان فی تفسیر القرآن با القرآن. قم: انتشارات فرهنگ اسلامی.
صالحی نجف آبادی، نعمت الله. (1380).
ولایت فقیه حکومت صالحان. قم: امید فردا.
صدر. سید محمد باقر. (1399ق).
المدرسه القرآنیه . نجف: بی نا.
طالقانی، سید محمود. (1362).
پرتوی از قرآن. تهران: شرکت سهامی انتشار.
طوسى، ابو جعفر محمد بن حسن. (1414ق).
الأمالی. در یک جلد. ج اول. قم: دارالثقافه.
طیب، سید عبدالحسین. (1378).
اطیب البیان فی تفسیر القرآن. تهران: انتشارات اسلام.
عبدالستار، فتح الله. (1418ق).
المدخل فی التفسیر الموضوعی. چاپ سوم. قاهره: دارالتوزیع. نشر الاسلامیه.
علیخانى، علىاکبر. (1377).
مشارکت سیاسی. تهران: سفیر.
فضلالله، سید محمد حسین. (1419ق).
من وحی القرآن. بیروت: دارالملاک.
فیرحی، داود .(1377). «مفهوم مشارکت سیاسی».
فصلنامه علوم سیاسی. سال اول. شماره اول تابستان.؟؟ 36 – 70.
قرشى، سید على اکبر. (1371).
قاموس قرآن. چاپ ششم. تهران: دار الکتب الإسلامیه.
کاشفالغطاء، عباس. (۱۳۸۴=۲۰۰۵).
الدین النصیحه. نجف:؟دارالعلوم.
کرمی حویزی، محمد. (1402ق).
التفسیر لکتاب الله المنیر. قم: علمیه.
کلینى، محمد بن یعقوب. (1429ق).
الکافی. چ اول. قم: دار الحدیث للطباعة و النشر.
مجلسی، محمدباقر. (بیتا).
بحار الأنوار. بیروت: دارالاحیاء التراث.
مدرسی، سید محمد تقی. (1419ق).
من هدی القرآن. تهران: دار محبی الحسین.
مرویان، محمود. (1387). «روششناسی تفسیر موضوعی از منظر آیتالله معرفت». در معرفت قرآنی: یادنگار آیتالله محمدهادی معرفت (رحمهالله علیه). زیر نظرگروه قرآن پژوهی پژوهشگاه به کوشش: نصیری. علی؛ چاپ اول. تهران: سازمان انتشارات پژوهشگاه فرهنگ و اندیشه اسلامی.
مصباح یزدی، محمدتقی. (۱۳۷۹).
نگاهی گذرا به نظریه ولایت فقیه. محمدمهدی نادری قمی. قم: موسسه آموزشی و پژوهشی امام خمینی(ره).
مصطفوی، حسن. (1360).
التحقیق فی کلمات القرآن الکریم. تهران: بنگاه ترجمه و نشر کتاب.
مصفّا، نسرین. (1375).
مشارکت سیاسی زنان در ایران. تهران: وزارت امور خارجه.
مطهری، مرتضی. (۱۳۶۸).
مجموعه آثار استاد شهید مطهرى. تهران: صدرا.
مکارم شیرازی، ناصر. (1386).
پیام قرآن. چاپ نهم. تهران: دار الکتب الاسلامیه.
منتظری، حسین علی. (۱۴۰۸ق).
دراسات فی ولایه الفقیه و فقه الدوله الاسلامیه. قم: المرکز العالمی للداراسات الاسلامیه و دارالفکر.
موسوی خلخالی، محمد مهدی. (1380).
حاکمیت در اسلام. قم:. دفتر انتشارات اسلامى.
نائینی، محمدحسین. (۱۳۵۸).
تنبیه الامه و تنزیه المله. یا حکومت از نظر اسلام. به ضمیمه مقدمه و پا صفحه و توضیحات. به قلم محمود طالقانی: تهران: بینا.
نجفی، محمدحسن. (1404ق).
جواهر الکلام فی شرح شرائع الإسلام. چ هفتم. بیروت – لبنان: دار إحیاء التراث العربی.