مطالعهی مقایسهای سیاستهای انرژی آمریکا (2000-2021) | ||
| پژوهشنامه روابط جهانی | ||
| دوره 1، شماره 2، تابستان 1403، صفحه 147-174 اصل مقاله (1.31 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22054/jrgr.2024.69942.1036 | ||
| نویسندگان | ||
| مجیدرضا مومنی* 1؛ محمدرضا حاجی صفر تهرانی2 | ||
| 1دانشیار روابط بین الملل دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران. | ||
| 2کارشناسی ارشد روابط بینالملل دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران. | ||
| چکیده | ||
| سازمان اوپک باهدف ابقای نقش بیشتر در نظام انرژی بینالمللی تأسیس گردید و درگذر زمان بازیگران و دولت فرا اوپکی نیز در تلاش بودهاند تا بر عملکرد و جایگاه این سازمان نفوذ داشته باشند. ایالاتمتحده آمریکا با اتخاذ سیاستها و طرحهای گوناگون سعی داشته تا بر این سازمان نفوذ یابد . این پژوهش تلاشی است تا به این پرسش اساسی بپردازد که وجوه اشتراک و افتراق سیاستهای انرژی آمریکا در بازه زمانی (2000-2021) چیست؟ فرضیه مطرح این است که وجوه اشتراک هر سه دوره مشتمل بر کاهش وابستگی به نفت خاورمیانه، به حاشیه راندن سازمان اوپک، اولویت قرار دادن نقش انرژی نفوذ در منطقه خلیجفارس بوده و وجوه افتراق آنها که عبارتاند از تأکید بوش بر حفظ وضع موجود (در داخل آمریکا ) و با استفاده از قدرت نظامی (خارج از آمریکا) و عدم به کار بردن فناوری نوین، تأکید اوباما بر انرژیهای تجدید پذیر و بهکارگیری سیاست سبز و فناوری نوین و تأکید ترامپ بر سیاست اول آمریکا، استفاده از فناوری نوین، تحقق استقلال انرژی که با طرح نظم نوین بینالمللی انرژی و همچنین ایجاد حوزه نیمکره غربی انرژی به مقابله با قدرتهای سنتی بازار انرژی میپردازد. در پایان، یافتههای پژوهش مؤید این واقعیت است که دولتهای آمریکا همواره به دنبال حفظ و تأمین منابع انرژی خود و نفوذ هر چه بیشتر در بازارهای جهانی انرژی بهویژه منطقه خلیجفارس بوده و هستند. | ||
| کلیدواژهها | ||
| آمریکا؛ اوپک؛ خلیجفارس؛ امنیت انرژی؛ فناوری شیل | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 644 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 597 |
||