تأثیر بحران «کرونا» بر مفهومسازی «امنیت» در روابط بینالملل | ||
| پژوهشنامه روابط جهانی | ||
| دوره 1، شماره 2، تابستان 1403، صفحه 175-201 اصل مقاله (1.38 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22054/jrgr.2023.59953.1012 | ||
| نویسندگان | ||
| هادی آجیلی1؛ شبنم چادری* 2 | ||
| 1دانشیار روابط بین الملل دانشگاه علامه طباطبای، تهران، ایران | ||
| 2کارشناسی ارشد روابط بینالملل دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران. | ||
| چکیده | ||
| در طول تاریخ برخی بیماریها به دلیل میزان شیوع بالا و تلفات انسانی، همواره موضوعی سیاسی و امنیتی برای دولتها به شمار آمده است. همانطور که ویروس کووید 19 به دلیل پویایی در انتقال و ناشناختگی در مدت زمانی کوتاه تبدیل به بحرانی جهانی شد، بحرانی که ساختارهای اقتصادی جهان را به چالش کشید و مشکلات امنیتی را در سطح روابط بین کشورها به وجود آورد. لذا در تحقیق حاضر، با استفاده از روش توصیفی تحلیلی و بر مبنای نظریه مکتب کپنهاگ و بهطور مشخص مبحث امنیتی سازی، در پی پاسخ به این سؤال اصلی است که بحران کرونا چه تأثیراتی بر مفهوم سنتی امنیت بینالملل گذاشته است و همینطور پاسخ به اینکه آیا این تأثیرات موجب به رسمیت شناختن مسائل بهداشتی بهعنوان تهدیدی غیر سنتی در اولویتبندیهای امنیتی کشورها و سازمانهای بینالمللی خواهد شد؟ و پیامدهای این تغییرات چه خواهد بود؟ فرضیه این پژوهش آن است که ظهور بحران اخیر باعث تسریع در تغییر نگاه سنتی به امنیت بهعنوان عدم رویارویی نظامی میان دولتهای ملی و زمینهساز تحول در نقش مسائل بهداشتی-درمانی بر امینت داخلی و بینالمللی شده است. از سوی دیگر هرچند گره خوردن حوزههای بهداشت و امنیت در زمان شیوع کرونا منجر به بسیج ارادهی سیاسی و تخصیص منابع اقتصادی به این موضوع شده و این امر خود میتواند گام مثبتی در جهت ارتقا سطح بهداشت باشد، اما تأکید زیاد بر امنیتی کردن مسائل بهداشتی تأثیرات سوئی بر روند دموکراسی داخلی و همکاریهای بینالمللی خواهد داشت. | ||
| کلیدواژهها | ||
| بحران کرونا؛ امنیتی کردن؛ مکتب کپنهاگ؛ امنیت بینالمللی؛ صلح و همکاری بینالمللی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 661 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 501 |
||