مطالعه تأثیر سرمایه اجتماعی بر گرایش به خودکشی | ||
| فصلنامه علوم اجتماعی | ||
| مقاله 5، دوره 30، شماره 100، بهار 1402، صفحه 175-219 اصل مقاله (1.24 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22054/qjss.2024.74629.2663 | ||
| نویسندگان | ||
| طاها عشایری* 1؛ طاهره جهان پرور2؛ هانیه عادل3 | ||
| 1استادیار تاریخ و علوم اجتماعی دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران | ||
| 2دانشجوی دکتری جامعهشناسی فرهنگی دانشگاه آزاد اسلامی واحد تهران مرکزی، تهران، ایران | ||
| 3کارشناسی ارشد مطالعات فرهنگی دانشگاه کاشان، کاشان، ایران | ||
| چکیده | ||
| خودکشی به معنای پایان بخشیدن به حیات اجتماعی و نشان از کاهش ارزش انسانی و اوج رنج بشری است. سرمایه اجتماعی نقشی پیشگیرانه و بازدارنده در برابر خودکشی دارد. هدف اصلی پژوهش مطالعه تأثیر سرمایه اجتماعی بر گرایش به خودکشی با تکیهبر فراتحلیل پژوهشهاست. روش پژوهش از نوع فراتحلیل کمی (CMA2)؛ واحد تحلیل آن مقاله و رسالههای منتشرشده در بازه زمانی 1385 الی 1402 است که با استفاده از پایگاه علمی نورمگز، مگایران و ایران داک؛ تعداد 48 سند بهعنوان جامعه آماری شناسایی و بعد از غربالگری (ارزیابی شرایط ورود و خروج جهت تحلیل)؛ 26 مورد از پژوهش (حجم نمونه) در فرایند مطالعه باقی ماندند. روش آماری موردبررسی d کوهن و f فیشر و روش نمونهگیری از نوع تعمدی-غیراحتمالی است. نتایج نشان میدهد سرمایه اجتماعی با گرایش به خودکشی رابطه معکوس و معنیداری داشته و مقدار ضریب تأثیر آن 38/0- است. همچنین رابطه انسجام اجتماعی (18/0-)؛ حمایت اجتماعی (20/0-)؛ اعتماد اجتماعی (31/0-) و مشارکت اجتماعی (17/0-)؛ با گرایش به خودکشی معنیدار و معکوس بوده است. بر این اساس، با تقویت و بازآفرینی مجدد سرمایه اجتماعی در سطح کلان، میانه و خرد میتوان از گرایش به خودکشی در استانهای کشور؛ پیشگیری نمود. | ||
| کلیدواژهها | ||
| خودکشی؛ سرمایه اجتماعی؛ فراتحلیل؛ رفتارهای مخاطرهآمیز؛ تمایز اجتماعی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 821 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 611 |
||