انواع کلمـات مقتـرن در قرآن و کاربرد آن ها | ||
| سراج منیر | ||
| مقاله 1، دوره 15، شماره 49، پاییز 1403، صفحه 1-54 اصل مقاله (1.79 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22054/ajsm.2024.79247.2029 | ||
| نویسندگان | ||
| رحیم آقایی1؛ محمد مهدی رضوانی حقیقی شیرازی* 2؛ علی اکبر عارف3 | ||
| 1دانشجوی دکتری، دانشکده علوم انسانی، واحد کازرون، دانشگاه آزاد اسلامی، کازرون، ایران | ||
| 2عضو هیئت علمی، دانشکده علوم انسانی، واحد شیراز، دانشگاه آزاد اسلامی، شیراز، ایران | ||
| 3عضو هیئت علمی، دانشکده علوم انسانی، واحد کازرون، دانشگاه آزاد اسلامی، کازرون، ایران | ||
| چکیده | ||
| کلمات مقترن یا مصاحب یا همایی به معنی همراهی دو واژه است که غالباً در کنار هم آورده میشود؛ و از منظر زبانشناسی اجتماع عناصری است که تمایل خاصی به ظاهرشدن در کنار یکدیگر دارند و احتمال باهم آمدن آنها قابل پیشبینی است. در قرآن هم بخش وسیعی از آنهم انواع کلمات مقترن است که بسیاری از آن مخصوص خود قرآن و ادبیات عرب سابقه نداشته است. در این پژوهش تلاش شده ضمن ارائه تعریف دقیق و جامع از کلمات مقترن و معیارهای تعیین آن، انواع مختلف آن در قرآن کریم کشف و تبیین نماییم. پژوهش پیش رو، با روش تحلیلی و با استفاده از منابع کتابخانهای در پی تحقیق این هدف نگارش یافت. یافتههای تحقیق نشان میدهد همنشینی واژگانی و مقترن، درک آیات قرآن را آسانتر کرده و نکات مبهمی را روشن کرده است. بعضی کلمات مقترن واژه محور بوده و در همنشینی خود کلمات بسیاری زیادی را میپذیرند و ظهور اسلام و معجزه جاوید آن یعنی قرآن باعث به وجود آمدن اصطلاحات و کلمات باهـمآوایـی یا مقترن شده و در نکات تفسیری، توصیف خداوند و قیامت، فهم آیات و استخراج احکام اعتقادی، فقهی، اجتماعی نقش اساسی داشته است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| کلمات مقترن؛ مصاحب؛ سر همنشینی؛ قرآن | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 803 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 431 |
||