صلح سازی در افغانستان: 14 سال پس از توافق نامه بن | ||
| پژوهش های راهبردی سیاست | ||
| مقاله 3، دوره 4، شماره 14، 1394، صفحه 71-101 اصل مقاله (276.7 K) | ||
| نویسندگان | ||
| غلامعلی چگنی زاده؛ محمدرضا صحرایی* | ||
| دانشگاه علامه طباطبائی | ||
| چکیده | ||
| به دنبال مداخله نظامی ائتلاف بی نالمللی در سپتامبر 2001 در افغانستان و پس از انعقاد تواف قنامه بن در همین سال، تلا شهای صل حسازی با هدف ممانعت از وقوع مجدد جنگ داخلی و ایجاد بسترهای سیاسی، اقتصادی و اجتماعی لازم برای برقراری صلح پایدار در این کشور آغاز شد. باای نحال و پس از گذشت حدود 14 سال از انعقاد تواف ق نامۀ بن، فرایند صل حسازی در افغانستان کماکان با چال شهای عدید های مواجه است. در مقالۀ حاضر تلاش شده است به این دو سؤال پاسخ داده شود: فرایند صل حسازی در افغانست ان با چه مشکلات و مسائلی مواجه بوده و چگونه م یتوان بر آ نها غلبه کرد. یافت ههای تحقیق بیانگر آن است که این چال شهای فراروی صل حسازی دارای ماهیت امنیتی، سیاسی، اقتصادی و اجتماعی بوده و عمدتاً نشئت گرفته از تواف قنامۀ بن است. ب همنظور غلبه بر این چال ش ها لا زم است رهیاف ت های بی نالمللی در خصوص افغانستان بر اساس تجربیات به دست آمده در زمین ههای مختلف و نیز واقعیات موجود در این کشور باز تعریف شده و رهیافت جدیدی مبتنی بر رسیدگی به عوامل ریش های ایجاد کننده منازعه اتخاذ شود. در این رابطه، در مقاله حاضر چال ش های ف راروی صل حسازی در افغانستان تشریح شده و را هکارهای جدیدی که جهت غلبه بر این چال ش های ضروری است، ارائه شده است | ||
| کلیدواژهها | ||
| افغانستان؛ صلح سازی؛ توافقنامه بن؛ مداخله بین المللی؛ چالشها | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 25,346 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 8,539 |
||