تحلیل سرمایه اجتماعی در بین ایرانیان (بهمثابه کلان مفهوم تبیینکننده وضعیت اجتماعی) | ||
| فصلنامه علوم اجتماعی | ||
| مقاله 1، دوره 31، شماره 104، بهار 1403، صفحه 1-32 اصل مقاله (1.29 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22054/qjss.2024.81050.2810 | ||
| نویسنده | ||
| رضا صفری شالی* | ||
| دانشیار گروه جامعهشناسی، دانشکده ادبیات و علوم انسانی، دانشگاه خوارزمی، تهران، ایران | ||
| چکیده | ||
| ماندگاری هر جامعه انسانی به سطحی از سرمایه اجتماعی وابسته است. نوشتار حاضر به تحلیل سرمایه اجتماعی در میان مردم ایران با توجه به یافتههای پیمایشهای ملی (سالهای 1394، 1397 و 1400 ه.ش) میپردازد. نتایج نشاندهنده کاهش سرمایه اجتماعی در برخی ابعاد، بهویژه در حوزههای مربوط به اعتماد و رضایت نهادی و سازمانی است. وضعیت سرمایه اجتماعی در این حوزهها در بازه 0 تا 100، از نمره 50/43 در سال 1394 به میانگین نمره 75/36 در سال 1400 کاهش یافته است. این شرایط بر اساس «نظریه سرایت» بر کاهش امید به آینده اجتماعی و پایین آمدن چشمانداز مثبت نسبت به آینده جامعه تأثیرگذار بوده است. به همین دلیل، افراد طبق «نظریه جبران» به سرمایهگذاری در حوزههای فردی و بینفردی روی آورده و سعی دارند برای آینده فردی یا گروهی خود سرمایهگذاری کنند که این امر نشاندهنده شکلگیری نوعی سرمایه اجتماعی جزیرهای است. نکته امیدوارکننده این است که نوعی ارتباطات اجتماعی مبتنی بر فضای مجازی و همچنین روابط حرفهای، صنفی و علایق مشترک بهجای سرمایه اجتماعی خویشاوندی و طایفهای در حال شکلگیری است که نشاندهنده چرخش در برخی از اشکال تعاملات و مناسبات در جامعه امروزی میباشد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| سرمایه اجتماعی؛ اعتماد اجتماعی؛ اعتماد نهادی؛ امید به آینده؛ ارتباطات اجتماعی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,337 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 706 |
||