تحلیل بروندادهای پژوهشی حوزه موضوعی روانشناسی و بررسی حضور آنها در رسانههای اجتماعی علمی | ||
| فصلنامه بازیابی دانش و نظامهای معنایی | ||
| مقاله 3، دوره 12، شماره 42، بهار 1404، صفحه 61-90 اصل مقاله (1.73 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22054/jks.2022.67962.1504 | ||
| نویسندگان | ||
| امیر قاسمیان* 1؛ فرشته نوجوان2؛ امیررضا اصنافی3؛ فاطمه ظهوری فر4 | ||
| 1کارشناسی ارشد علم اطلاعات و دانش شناسی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران | ||
| 2دانشجوی دکتری علم اطلاعات و دانش شناسی، دانشگاه اصفهان، اصفهان، ایران | ||
| 3دانشیار، گروه علم اطلاعات و دانش شناسی، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران | ||
| 4کارشناسی ارشد روانشناسی عمومی، دانشگاه رازی، کرمانشاه، ایران | ||
| چکیده | ||
| هدف از پژوهش حاضر بررسی وضعیت بروندادهای پژوهشی ده دانشگاه سطح اول ایران در حوزه موضوعی روانشناسی طی سالهای 2010-2021 بود. روش این پژوهش از نوع کاربردی بود و با استفاده از شاخصهای علمسنجی و آلتمتریکس انجام شد. جامعه پژوهش بروندادهای پژوهشی ده دانشگاه سطح اول ایران در حوزه موضوعی روانشناسی نمایه شده در پایگاه اسکوپوس انتخاب شد. استخراج دادهها از پایگاه اسکوپوس، آلتمتریک اکسپلورر و سایول انجام گرفت. برای تجزیهوتحلیل دادهها از نرمافزارهای مایکروسافت اکسل (آمار توصیفی) و اس.پی.اس.اس. نسخه 22 (آزمون همبستگی) استفاده گردید. یافتهها نشان داد که دانشگاه تهران ازنظر کمیت و تعداد استنادات دریافتی وضعیت بهتری داشت ولی دانشگاه تربیت مدرس ازنظر کیفیت بروندادهای پژوهشی عملکرد بهتری داشت. یافتهها نشان داد، بروندادهای پژوهشی با همکاریهای بینالمللی بالا دارای استنادهای مطلوبی بودند. در ادامه ارتباط آماری معنیداری بین نمره آلتمتریک با تعداد استنادات دریافتی بروندادها در اسکوپوس به دست آمد. نتایج نشان داد که بروندادهای پژوهشی حوزه موضوعی روانشناسی حضور مطلوبی در رسانههای اجتماعی نداشتند، بنابراین لازم است سیاستی در دانشگاهها اتخاذ شود که پژوهشگران با حضور فعال و اشتراکگذاری آثار خود در رسانههای اجتماعی، به رؤیتپذیری بیشتر و افزایش استناد بروندادهای خود کمک کنند. | ||
| کلیدواژهها | ||
| دانشگاههای سطح اول ایران؛ روانشناسی؛ علمسنجی؛ دگرسنجی؛ آلتمتریکاکسپلورر | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 882 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 389 |
||