تأثیر کارتون درمانی بر بهبود روابط بین فرزندان و والدین با تیپهای شخصیتیA و B | ||
| مطالعات روانشناسی بالینی | ||
| مقاله 3، دوره 6، شماره 20، 1394، صفحه 55-78 اصل مقاله (289.33 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| نویسندگان | ||
| نوشین سودمند1؛ فرامرز سهرابی2؛ حامد برماس3 | ||
| 1کارشناسی ارشد روانشناسی دانشگاه علوم تحقیقات تهران | ||
| 2دانشیار روانشناسی دانشگاه علامه طباطبایی | ||
| 3استادیار دانشگاه آزاد واحد علوم تحقیقات | ||
| چکیده | ||
| پژوهش حاضر باهدف تعیین اثربخشی کارتون درمانی بر بهبود روابط مادر و کودک با در نظر گرفتن تیپ شخصیتی A و B مادر، در پژوهشی از نوع نیمه آزمایشی، انجام شد. ابتدا، نمونهای به تعداد 70 نفر از مادرانی با خصوصیت مشترک، شامل داشتن حداقل 1 فرزند در رده سنی 3-12 سال (دارای پدر و مادر) و عضو انجمن مادر و کودک خانههای سلامت از منطقه 22 شهر تهران، پرسشنامههای تیپ شخصیتی B و A (گنجی، 1384)، مقیاس ارزیابی رابطه مادر – کودک (رات، 1961) را در پیشآزمون تکمیل کردند. سپس با توجه به نوع شخصیت A و B به دو گروه و سپس هر گروه شخصیتی مجدداً به دو گروه آزمایش و گواه تقسیم شدند. گروههای آزمایشی، در 8 جلسه 2 ساعته از کارتون درمانی، در خلال 8 هفته شرکت کردند و در پایان آموزش، برای بار دوم پرسشنامههای تیپ شخصیتی B و A، مقیاس ارزیابی رابطه مادر– کودک را در پسآزمون کامل کردند. بعد از بررسی نمرات نتایج آزمون آماری "t" نشان داد کارتون درمانی تأثیر معناداری بر بهبود روابط مادر و کودک دارد. از سوی دیگر یافتههای تحقیق حاضر نشان داد که نوع شخصیت مادر (A و B) در افزایش یا کاهش روابط مادر و کودک تأثیر معناداری ندارد | ||
| کلیدواژهها | ||
| کارتون درمانی؛ روابط مادر و کودک؛ تیپ شخصیت A/B | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 2,789 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 4,208 |
||