اثربخشی 8 هفته تمرینات ورزش مغزی بر هماهنگی حرکتی و کنترل بازداری کودکان با اختلال رشدی (DCD) | ||
| روانشناسی افراد استثنایی | ||
| مقاله 2، دوره 15، شماره 59، پاییز 1404، صفحه 59-96 اصل مقاله (823.34 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22054/jpe.2026.84621.2795 | ||
| نویسندگان | ||
| هیفاء عادل سامی جمیل الخضر* 1؛ محمد تقی اقدسی2؛ امیر قیامی راد3 | ||
| 1دانشجوی دکتری رفتار حرکتی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران. | ||
| 2استاد گروه رفتار حرکتی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران. | ||
| 3دانشیار گروه بیومکانیک ورزشی، دانشگاه تبریز، تبریز، ایران. | ||
| چکیده | ||
| پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی 8 هفته تمرینات ورزش مغزی بر هماهنگی حرکتی و کنترل بازداری کودکان با اختلال هماهنگی رشدی (DCD) انجام شد. روش پژوهش نیمه آزمایشی و با طرح پیشآزمون و پسآزمون با گروه کنترل انجام شد. جامعه آماری تحقیق حاضر کودکان دختر 10-۷ سال مبتلا یا مشکوک به اختلال هماهنگی رشدی شهر ارومیه بود که به صورت تصادفی هدفمند 36 نفر از آنها انتخاب و در دو گروه 18 نفری آزمایش و کنترل قرار گرفتند. آزمون هماهنگی حرکتی (KTK) جهت سنجش هماهنگی حرکتی (کفارد و شیلینگ ،2007) ، آزمون برو نرو جهت سنجش کنترل بازداری در پیشآزمون و پسآزمون به طور مشابه هم انجام دادند. گروه آزمایش 3 جلسه در هفته و به مدت 8 هفته در طی جلسات 30 دقیقهای به تمرینات ورزش مغزی پرداختند. دادهها از طریق آزمون تحلیل کوواریانس یکراهه در نرم افزار Spss نسخه 26 تحلیل شد. نتایج نشان داد که با کنترل نمرة پیشآزمون، بین نمرات آزمون هماهنگی حرکتی و کنترل بازداری دو گروه آزمایش و کنترل در پسآزمون تفاوت معنادار وجود دارد (001/0p=). هشت هفته تمرینات ورزش مغزی باعث بهبود کنترل بازداری و هماهنگی کودکان دارای اختلال هماهنگی رشدی میشود؛ بنابراین پیشنهاد میشود، کودکان با اختلال هماهنگی رشدی در برنامههای ورزشی مبتنی بر ورزش مغزی زیاد شرکت کنند. | ||
| کلیدواژهها | ||
| ورزش مغزی؛ هماهنگی حرکتی؛ کنترل بازداری؛ اختلال هماهنگی رشدی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 604 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 326 |
||