تأثیر آموزش راهبردهای شاکرانه بر گسترش عواطف مثبت و شادکامی | ||
| مطالعات روانشناسی بالینی | ||
| مقاله 7، دوره 2، شماره 4، 1390، صفحه 134-151 اصل مقاله (206.35 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| نویسندگان | ||
| زینب لشنی* 1؛ محمدرضا شعیری2؛ محمدعلی اصغری مقدم3؛ محمود گلزاری4 | ||
| 1کارشناسی ارشد روانشناسی بالینی | ||
| 2استادیار دانشگاه شاهد | ||
| 3دانشیار دانشگاه شاهد | ||
| 4استادیار دانشگاه علامه طباطبایی | ||
| چکیده | ||
| شکرگزاری به عنوان سازهای نوظهور در روانشناسی با متغیرهای مختلفی رابطه داشته است. هدف پژوهش حاضر، تعیین تأثیر آموزش راهبردهای شاکرانه بر گسترش عاطفه مثبت و شادکامی در جمعیت بهنجار است. جامعه آماری تحقیق حاضر در برگیرنده دانشجویان دوره کارشناسی دانشگاههای شاهد، علم و فرهنگ و ولیعصر بوده است، که از این میان 91 نفر به روش نمونهگیری خوشهای انتخاب شدند و فرم رضایتنامه شرکت در پژوهش را تکمیل نمودند که به طور تصادفی در چهار گروه (راهبردهای شاکرانه امونس، سلیگمن، کلامی- عملی و کنترل) جایگزین گردیدند، و در نهایت پس از افت آزمودنیها، 72 نفر تا پایان مداخلات و ارزیابیها باقی ماندند. میانگین سنی آزمودنیها برابر 21/20 (27/2=S) بودهاست. ابزارهای مورد استفاده در این تحقیق پرسشنامه عواطف مثبت و منفی (PANAS) و شادکامی آکسفورد بودهاند. کااسکوئر بهدست آمده ناشی از مقایسه گروههای شکرگزاری (امونس، سلیگمن، کلامی- عملی) و کنترل در متغیر عاطفه مثبت با توجه به مقادیر بحرانی معنادار میباشد. همچنین، کااسکوئر بهدست آمده ناشی از مقایسه گروههای شکرگزاری (سلیگمن، کلامی- عملی) و کنترل در متغیر شادکامی با توجه به مقادیر بحرانی معنادار میباشد. بدین ترتیب، راهبردهای شاکرانه میتواند عواطف مثبت و شادکامی را در جمعیت بهنجار افزایش دهد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| : شکرگزاری؛ راهبردهای شاکرانه؛ عاطفه مثبت و شادکامی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 2,626 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,028 |
||