برساخت گفتمانی «بدن تربیت‌یافته اسلامی ـ ایرانی» در سند تحول بنیادین آموزش و پرورش جمهوری اسلامی ایران: تحلیلی بر اساس رویکرد فوکو و لاکلاو ـ موف | ||
| پژوهش‌های کیفی در برنامه درسی | ||
| مقاله 1، دوره 7، شماره 22، بهار 1405 | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22054/qric.2026.93828.487 | ||
| نویسندگان | ||
| حمیدرضا محرمی* 1؛ احمد سلحشوری2؛ ایراندخت فیاض3؛ رمضان برخورداری4؛ علیرضا صادقی5 | ||
| 1گروه فلسفه تعلیم و تربیت دانشگاه علامه طباطبایی | ||
| 2دانشیار گروه فلسفه تعلیم و تربیت دانشگاه علامه طباطبایی | ||
| 3دانشگاه علامه طباطبایی | ||
| 4گروه فلسفه تعلیم و تربیت دانشگاه خوارزمی | ||
| 5گروه مطالعات برنامه درسی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی دانشگاه علامه طباطبائی | ||
| چکیده | ||
| چکیده بدن در علوم انسانی و اجتماعی معاصر، افزون بر واقعیت مادی و زیستی، در پیوند با ارزش‌ها، هنجارها، مناسبات قدرت و شیوه‌های مطلوب زندگی معنا می‌یابد. پژوهش حاضر با هدف تحلیل چگونگی برساخت گفتمانی «بدن تربیت‌یافته اسلامی ـ ایرانی» در سند تحول بنیادین آموزش و پرورش جمهوری اسلامی ایران انجام شده است. پژوهش کیفی و روش آن تحلیل گفتمان مبتنی بر نظریه لاکلاو و موف است و یافته‌ها با استفاده از مفاهیم منتخب فوکویی، به‌ویژه هنجارسازی، سوژه‌سازی، مراقبت از خود و خودتنظیمی، تفسیر شده‌اند. یافته‌ها نشان می‌دهد «حیات طیبه» به‌عنوان نقطه گرهی، دال‌هایی چون عبودیت، تقوا، سلامت، عفاف، مسئولیت‌پذیری، هویت اسلامی ـ ایرانی، سبک زندگی، مشارکت، کارآمدی و دانش را در شبکه‌ای معنایی مفصل‌بندی می‌کند. بدن نیز در ارتباط با ساحت‌های شش‌گانه تربیتی، به‌مثابه بدنی سالم، خودتنظیم‌گر، مسئول، مشارکت‌جو، کارآمد، دانش‌ور و هنجارمند صورت‌بندی می‌شود. بر این اساس، بدن تربیت‌یافته اسلامی ـ ایرانی حاصل مفصل‌بندی گفتمانی ارزش‌ها و اهداف تربیتی و پیوند آنها با هنجارسازی، مراقبت از خود و خودتنظیمی است. واژگان کلیدی: بدن تربیت‌یافته، سند تحول بنیادین، حیات طیبه، تحلیل گفتمان، لاکلاو و موف، میشل فوکو، هویت اسلامی ـ ایرانی. | ||
| کلیدواژه‌ها | ||
| بدن تربیت‌یافته؛ سند تحول بنیادین؛ حیات طیبه؛ تحلیل گفتمان؛ هویت اسلامی ـ ایرانی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 141 |
||