پیشبینی اهمالکاری تحصیلی براساس مؤلفههای خودتنظیمی در دانشآموزان پایهی اول دبیرستانهای شهر تهران | ||
| فصلنامه روان شناسی تربیتی | ||
| مقاله 3، دوره 8، شماره 24، 1391، صفحه 50-72 اصل مقاله (229.43 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| نویسندگان | ||
| حورا مطیعی* 1؛ محمود حیدری2؛ منصوره السادات صادقی2 | ||
| 1کارشناسی ارشد دانشگاه شهیدبهشتی (نویسنده مسئول) hu.motie@gmail.com | ||
| 2استادیار دانشگاه شهیدبهشتی | ||
| چکیده | ||
| اهمالکاری، پدیدهای شایع به ویژه در زمینه تحصیلی است. هدف پژوهش حاضر، تعیین راهبردهای خودتنظیمی پیشبینی کننده اهمالکاری تحصیلی و مشخص کردن تفاوت دختران و پسران در استفاده از راهبردهای خودتنظیمی و اهمالکاری است. از بین دانشآموزان اول دبیرستانهای شهر تهران، نمونهای به حجم 250 نفر از طریق نمونهگیری خوشهای تصادفی انتخاب شد. دو پرسشنامه اهمالکاری تحصیلی سولومون و راثبلوم (1984)، و راهبردهای انگیزشی یادگیری پینتریچ و دیگروت (1991) که قبلاً اعتبار و روایی آنها احراز شدهبود، به روش گروهی و به وسیله آزمودنیها تکمیل گردید. نتایج رگرسیون گام به گام نشان داد که مولفههای ارزشگذاری درونی و بیرونی نسبت به هدف، سازماندهی، راهبردهای خودنظمدهی فراشناختی، مدیریت زمان و مکان مطالعه و تلاش برای خودتنظیمی به طور معناداری پیشبینی کننده اهمالکاری تحصیلی هستند. نتایج آزمون تی مستقل تفاوت معناداری در اهمالکاری میان دختران و پسران نشان نداد، در حالیکه آزمون تحلیل واریانس چند متغیری در پارهای از مولفههای خودتنظیمی این تفاوت را نشان داد. یافتههای این مطالعه با یافتههای پژوهشهای قبلی همخوان است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| اهمال کاری تحصیلی؛ راهبردهای خودتنظیمی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 4,750 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 3,032 |
||