ترکیب روشهای AHP و برنامه ریزی آرمانی صفر یا یک برای انتخاب یک سیستم پیشرفته ساخت و تولید | ||
| مطالعات مدیریت بهبود و تحول | ||
| مقاله 5، دوره 20، شماره 63، 1389، صفحه 115-151 اصل مقاله (750.81 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| چکیده | ||
| فن آوری های پیشرفته نوظهور و به کارگیری آن ها در سازمان های تولیدی برای باقی ماندن در صحنه رقابت امری حیاتی به شمار می رود. از این رو انتخاب فن آوری پیشرفته، فرآیندی بسیار مهم برای سازمان های تولیدی به حساب می آید. در واقع تصمیم گیری برای انتخاب فن آوری به واسطه تاثیری که بر روی فعالی تهای آینده یک سازمان می گذارد تصمیم گیری استراتژیک محسوب می گردد و لذا از پیچیدگی های فرآیندی خاص خود برخوردار است. پیچیدگی این فرآیند نه تنها به خاطر عوامل تاثیرگذار مختلف کمی و کیفی آنهاست بلکه متعارض بودن این عوامل با یکدیگر و ه مچنین وجود دیدگاه های متفاوت ذی نفعان است. به منظور انتخاب نوع خاصی از فن آوری لازم است ه مچنان که عوامل دخیل در انتخاب سبک سنگین می شوند دیدگا ههای ذی نفعان مختلف در مسئله منظور گردد. علاوه بر آن باید با توجه به منابع موجود بهترین انتخاب از سوی مدیریت انجام شود. روش های متعددی برای ارزیابی و انتخاب فن آوری تا کنون گسترش یافته اند که هر یک مزایا و معایب مخصوص به خود دارند. به عنوان مثال می توان به زمان بر بودن و صرف نظر کردن از عوامل کیفی در بسیاری از روش ها اشاره کرد. در این مقاله به ترکیب دو روش AHP و برنامه ریزی آرمانی صفر یا یک پرداخته می شود که می تواند ضمن در نظر گرفتن دیدگاه های ذی نفعان، ارزیابی فن آوری را با توجه به عوامل متعارض با یکدیگر انجام دهد. روش مزبور برای یک انتخاب یک سیستم پیشرفته ساخت و تولید به کار گرفته می شود تا ضمن نمایش کاربردی بودن روش مزبور، نشان داده شود که روش ترکیبی می تواند اطلاعات کلیدی بیشتری نسبت به سایر روشهای موجود در ارزیابی فن آوری برای مدیریت فراهم آورد | ||
| کلیدواژهها | ||
| ارزیابی فن آوری؛ عوامل کیفی و کمی؛ محدویت منابع برنامه ریزی آرمانی صفر یا یک؛ سیستم پیشرفته ساخت و تولید | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,694 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 935 |
||