روابط بینامتنی خطبة فدک با قرآن | ||
| سراج منیر | ||
| مقاله 4، دوره 7، شماره 22، 1395، صفحه 95-132 اصل مقاله (665.65 K) | ||
| نوع مقاله: علمی- ترویجی | ||
| نویسندگان | ||
| فتحیه فتاحی زاده؛ فرشته معتمد لنگرودی* | ||
| دانشگاه الزهرا | ||
| چکیده | ||
| «بینامتنی» نظریّهای است که روابط بین متون و چگونگی ارتباط و تعامل آنها را مورد کنکاش قرار میدهد و موجب آفرینش متن جدید میشود. بر اساس این نظریّه، هر متنی یک بافت جدید از نقل قولهای متحوّل شده است. روابط بینامتنی ابزار مفیدی برای مخاطب در خوانش متن محسوب میشود. بر اساس این نظریّه، اتّصال خطبة فدک حضرت زهرا(س) (به عنوان قرآن ناطق) و قرآن صامت در دو سطح روساخت و زیرساخت قابل پژوهش است. به نظر میرسد که تعامل آگاهانة حضرت زهرا(س) با قرآن زمینة سازش و هماهنگی میان متن پنهان و متن حاضر را فراهم کرده است. از این رو، در موارد زیادی، درک عمیق خطبة فدک حضرت جز در پرتو شناخت رابطة کیفی آن با قرآن امکانپذیر نیست. این پژوهش به روابط بینامتنی خطبههای آن حضرت با قرآن کریم میپردازد تا افق معنایی جدیدی از این خطبه را ارائه دهد. روش مورد استفاده در این جستار، از نوع تحلیلیـ اسنادی است. نتایج به دست آمده از تحقیق، گویای آن است که پُربسامدترین روابط بینامتنی خطبة فدک با قرآن، از نوع ساختاری است و به شکل نفی متوازی است که در آن، حضرت توانسته نوعی سازش استوار میان کلام خویش و متن غایب ایجاد کند و تعاملی آگاهانه با آن خَلق نماید. | ||
| کلیدواژهها | ||
| خطبة فدک؛ قرآن؛ متن حاضر؛ متن غایب؛ روابط بینامتنی؛ اقناع مخاطب | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 2,089 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 3,258 |
||