زبان در اندیشه هیدگر | ||
| حکمت و فلسفه | ||
| مقاله 2، دوره 11، شماره 44، 1394، صفحه 23-40 اصل مقاله (410.62 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22054/wph.2016.6729 | ||
| نویسندگان | ||
| روح اله رجبی* ؛ رضا سلیمان حشمت | ||
| دانشگاه علامه طباطبایی | ||
| چکیده | ||
| فهم منطق، امکان منطقهای جدید و همچنین فهم بنیادهای متافیزیک از لوازم فهم حقیقت زبان است. زبان همیشه بهمنزلة نظام نشانهها و برای انتقال مفاهیم مورد تعریف قرار گرفته است. هیدگر یکی از متفکرانی است که نظری ویژه در این عرصه ارائه داده است. او در «وجود و زمان»، گفتار را یکی از اوصاف اگزیستانسیل دازاین میداند و معتقد است در گفتار، پیشاپیش، فهمِ در عالم بودن آشکار گشته است. هیدگر متاخر مسئلة زبان را به صورتی بنیادیتر مورد توجه قرار میدهد و معتقد است که زبان خانه وجود است و وجود خود را در زبان آشکار میکند. دازاین، مستغرق در گفتِ وجود است و وجود، خود را در گفتار دازاین میپوشاند. دازاین با ترسآگاهی میتواند به حقیقت زبان تقرب پیدا کند. گفتِ وجود، بنیاد زبان اصیل متفکران و هنرمندان بزرگ است که بنیاد تاریخ یک قوم را رقم میزند. | ||
| کلیدواژهها | ||
| زبان؛ وجود؛ دازاین؛ حقیقت؛ تاریخ | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,443 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,002 |
||