بررسی ساختار ادب غنایی از دیدگاه زبانشناسی با تکیه بر نظریّة «نقشهای زبانی یاکوبسن» | ||
| متن پژوهی ادبی | ||
| مقاله 1، دوره 20، شماره 69، 1395، صفحه 7-34 اصل مقاله (645.61 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22054/ltr.2016.6840 | ||
| نویسندگان | ||
| سمیّه آقابابایی1؛ نعمتالله ایرانزاده* 2؛ کورش صفوی3 | ||
| 1دانشجوی دکتری دانشگاه علاّمه طباطبائی، تهران | ||
| 2دانشیار دانشگاه علاّمه طباطبائی، تهران | ||
| 3استاد زبانشناسی دانشگاه علاّمه طباطبائی، تهران | ||
| چکیده | ||
| ادب غنایی یکی از گستردهترین انواع ادبی است که هدف آن گزارش و بیان احساسات گوینده و در کنار آن، لذّت بخشیدن به مخاطب است. گویندة ادب غنایی میتواند از روشهای مختلفی برای بیان «پیام غنایی» خود استفاده کند. آنچه در مقالة حاضر مطرح میشود، ارائة ابزارهایی برای طبقهبندی و تمایز ادب غنایی از دیگر انواع ادبی است. جامعیّت این ابزارها سبب کاربرد گستردة آنها شده است، به گونهای که میتوان آنها را در طبقهبندی دیگر انواع و گونههای ادبی نیز به کار برد. در این مقاله، با تکیه بر نظریّة یاکوبسن، دو روش برای بیان «پیام غنایی» ذکر شده است: 1ـ روش مستقیم «فرستندهمدار». 2ـ روش «غیرمستقیم فرستندهمدار». بر اساس دو روش مذکور، در روند برقراری ارتباط، از یک سو، میتوان مخاطبی را مدّ نظر قرار داد و از سوی دیگر، میتوان آن را نادیده گرفت. نتایج حاصل از پژوهش، بیانگر آن است که با استفاده از نظریّة «نقشهای زبانی یاکوبسن» و ارائة ابزار «گویندهمدار» و «گیرندهمدار» بودن پیام و متن، میتوان آثار غنایی را سبکشناسی کرد و بر اساس وجوه اشتراک حاصل از آثار، متون غنایی را از متون حماسی و تعلیمی جدا نمود و در یک طبقه قرار داد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| ادب غنایی؛ نقشهای زبانی؛ پیامِ فرستندهمدار؛ پیامِ گیرندهمدار؛ بیان مستقیم و غیرمستقیم | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 3,175 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 2,554 |
||