دین عامه، ناکامیهای عینی و استراتژی زنانه امیدواری: مطالعه تجربه دعانویسی در شهر سنندج. | ||
| پژوهشنامه مددکاری اجتماعی | ||
| مقاله 1، دوره 2، شماره 4، 1394، صفحه 1-35 اصل مقاله (256.93 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22054/rjsw.2015.7064 | ||
| نویسندگان | ||
| کمال خالق پناه1؛ فاطمه میرزاوندیان2؛ اختر جلوند3 | ||
| 1استادیار جامعه شناسی دانشگاه کردستان (نویسنده مسئول). | ||
| 2کارشناسی ارشد جامعه شناسی | ||
| 3کارشناسی ارشد مطالعات زنان | ||
| چکیده | ||
| چکیده زندگی روزمره گستره وسیعی از باورها و کردارهای دینی و شبه دینی را دربرمیگیرد. به لحاظ نظری مفهوم دین عامه امکان بحث از ویژگیهای فرهنگی و اجتماعی و مردمی بودن کردارهای دینی را در زندگی روزمره فراهم میکند. دین عامه جایگاهی مغفول در مطالعات دینی داشته است، مفهومی که در درون، بیرون و حاشیههای دین رسمی قرار دارد. این مقاله پس از بحثی نظری درباره مفهوم دین عامه، سعی در بررسی کردار دینی دعانویسی و تجربه آن در میان زنان شهر سنندج را دارد. ایده نظری مقاله حاضر این است که دین عامه و استقبال نسبت به آن پاسخی به ناکامیهای عینی افراد در زندگی روزمره است. مقاله با اتخاذ رویکردی برساختگرایانه، تجربه افراد از کردار دعانویسی را در چارچوب روششناسی زمینهای بررسی میکند. نتیجه آن که روایت افراد از تجربه دعانویسی نامنسجم و انعطافپذیر و عاطفی است. این تجربه احساسی از کردار دینی دعانویسی در پیوند با ناامنیهای عینی در زندگی روزمره شکل میگیرد. بنابراین کردار دینی دعانویسی خلاء میان انتظارات ذهنی و امکانات عینی را پر میکند. واژههای کلیدی: دین عامه، نظریه زمینه ای، برساخت گرایی، دعانویسی، امیدهای کوچک. | ||
| کلیدواژهها | ||
| واژههای کلیدی: دین عامه؛ نظریه زمینه ای؛ برساخت گرایی؛ دعانویسی؛ امیدهای کوچک | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,903 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 2,344 |
||