اثربخشی واقعیت درمانی گروهی برافزایش تاب آوری، امیدبه زندگی وبهبودکیفیت زندگی زنان نابارور مرکز ناباروری صارم | ||
| فرهنگ مشاوره و روان درمانی | ||
| مقاله 10، دوره 8، شماره 29، 1396، صفحه 237-262 اصل مقاله (674.77 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله علمی - پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22054/qccpc.2017.19756.1462 | ||
| نویسندگان | ||
| آزیتا جاماسیان مبارکه1؛ فریده دوکانه ای فرد* 2 | ||
| 1دانش آموخته دانشگاه آزاد اسلامی واحد رودهن | ||
| 2استادیار دانشگاه آزاد اسلامی واحد رودهن | ||
| چکیده | ||
| هدف این پژوهش، بررسی آموزش واقعیتدرمانی بر افزایش تابآوری و امید به زندگی و بهبود کیفیت زندگی زنان نابارور مرکز ناباروری شهر صارم بوده است. جامعه آماری مورد مطالعه کلیه زنان نابارور مراجعه کننده به مرکز ناباروری شهر صارم بوده است، با توجه به اینکه پژوهش حاضر از نوع نیمهآزمایشی همراه با پیشآزمون و پسآزمون با گروه کنترل و گمارش بصورت غیرتصادفی و داوطلبانه می باشد، حجم نمونه به منظور آموزش واقعیتدرمانی در زنان نابارور مراجعه کننده به مرکزناباروری شهر صارم 30 نفر در نظر گرفته شد. روش جمعآوری اطلاعات جهت اندازه گیری متغییرهای مورد پژوهش، پرسشنامه تابآوری کانر و دیویدسون(2003)، پرسشنامههای امید به زندگی اشنایدر و همکاران (1991)، پرسشنامه کیفیت زندگی سازمان بهداشت جهانی (1989) و نیز آموزش واقعیتدرمانی براساس پروتکل درمانی در طی 8 جلسه برگزار و پرسشنامهها بر روی نمونه مورد نظر اجرا گردید. جهت تجزیه و تحلیل دادهها از آمار توصیفی (فراوانی، درصد، میانگین، انحراف معیار، واریانس ونمودار و... ) و در آمار استنباطی به منظور آزمون فرضیههای پژوهش از آزمون آماری (تحلیل واریانس و آزمون تعقیبی توکی) درمحیط نرم افزار spss صورت گرفت. نتایج نشان داد: آموزش به شیوه واقعیتدرمانی موجب افزایش تابآوری و بهبود کیفیت زندگی بیماران نابارورشده است، ولی بر روی افزایش امید به زندگی در آنان اثر نداشته است. همچنین یافتهها حاکی از تاثیر واقعیتدرمانی بر خرده مقیاسهای تابآوری نیز بود اما آموزش واقعیتدرمانی بر تاثیرات معنوی تفاوت معناداری نداشته است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| واقعیت درمانی؛ تاب آوری؛ امیدبه زندگی؛ کیفیت زندگی؛ ناباروری | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 9,296 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 3,605 |
||