عامل ارتباط محل سکونت عادی در قواعد حل تعارض اتحادیه اروپا و ایران | ||
| پژوهش حقوق خصوصی | ||
| مقاله 6، دوره 5، شماره 17، 1395، صفحه 157-197 اصل مقاله (508.15 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22054/jplr.2017.7422 | ||
| نویسنده | ||
| رضا مقصودی* | ||
| استادیار دانشگاه گیلان | ||
| چکیده | ||
| چکیده: محل سکونت عادی در مقررات اتحادیهی اروپا یک عامل ارتباط مهم در تعارض دادگاهها و تعارض قوانین بهویژه در مسائل احوال شخصیه است. آییننامههای اتحادیه اروپا که بهطور مستقیم و بدون نیاز به تصویب مراجع داخلی کشورها لازمالاجرا است، بهطور مکرر از این عامل ارتباط بهره برده و آن را جایگزین عوامل ارتباط سنتی ازجمله اقامتگاه در کشورهای کامنلا و تابعیت در کشورهای رومی ژرمنی قرار داده است. پذیرش عامل عینی سکونت بهجای اقامتگاه، قابلیت پیشبینی در روابط بینالمللی را افزایش میدهد. درعینحال با تمرکز بر رابطه نزدیک میان اشخاص و قانون قابل اعمال موجب ایجاد انعطاف در قواعد حل تعارض میشود و برخلاف تابعیت از اعمال مطلق قانون یک کشور معین جلوگیری مینماید. بهعلاوه دادگاه با اعمال ضابطه محل سکونت عادی غالباً به اعمال قواعد مادی قانون مقر دادگاه هدایت میشود و از مشکلات استناد و اثبات قانون خارجی رهایی مییابد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| سکونت عادی؛ قابلیت پیشبینی؛ انعطافپذیری؛ رابطه نزدیک | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 2,193 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 3,438 |
||