جایگاه فلسطین در سیاست خارجی مصر ؛ از مبارک تا سیسی | ||
| پژوهش های راهبردی سیاست | ||
| مقاله 6، دوره 6، شماره 20، 1396، صفحه 137-162 اصل مقاله (504.2 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22054/qpss.2017.7442 | ||
| نویسندگان | ||
| حشمت الله فلاحت پیشه1؛ فاطمه سوری* 2 | ||
| 1استادیار | ||
| 2دانشجو | ||
| چکیده | ||
| مسئلۀ فلسطین یکی از موضوعات چالش برانگیز در سیاست خارجی مصر است که اهمیت آن بسته به عوامل داخلی و خارجی در سیاست خارجی این کشور متغیر بوده است. به طور کلی، رفتار سیاست خارجی مصر در حوزۀ مسئلۀ فلسطین و اسرائیل، از یک سو ناشی از تحولات محیط خارجی به ویژه نقشآفرینی ایالات متحده و اسرائیل و از سویی دیگر تحت تأثیر عوامل داخلی از جمله نقش رهبران و نحوۀ تلقی آنها از نقش ملی خود و نقشآفرینی گروههای داخلی از جمله اسلام گرایان بوده است. این پژوهش با استفاده از روش توصیفی- تحلیلی به دنبال پاسخگویی به این سئوال است که پس از پیمان کمپ دیوید و به طور مشخص روی کار آمدن حسنی مبارک، مهمترین عامل شکلدهی به سیاست خارجی مصر در قبال فلسطین چه بوده است. استدلال مقاله این است که وابستگی اقتصادی و نظامی مصر به ایالات متحده از یک سو و موقعیت استراتژیک مصر در تأمین امنیت اسرائیل از سویی دیگر موجب شد تا پس از پیمان کمپ دیوید و شناسایی اسرائیل، نقشآفرینی عوامل خارجی در شکلدهی به سیاست خارجی مصر در قبال مسئلۀ فلسطین پررنگتر شود. | ||
| کلیدواژهها | ||
| سیاست خارجی؛ مسئله فلسطین؛ عوامل محیطی؛ مدل پیوستگی سیاست خارجی؛ نظام بین الملل | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 23,957 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 3,619 |
||