اعمال اصول کلی حقوقی در حل و فصل دعاوی اعضای سازمان تجارت جهانی | ||
| پژوهش حقوق خصوصی | ||
| مقاله 6، دوره 2، شماره 6، 1393، صفحه 157-180 اصل مقاله (373.99 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| نویسندگان | ||
| اعظم انصاری* 1؛ محمد مهدی حاجیان2 | ||
| 1استادیار گروه حقوق دانشگاه فردوسی مشهد | ||
| 2استادیار گروه حقوق خصوصی و اقتصادی دانشگاه علامه طباطبائی | ||
| چکیده | ||
| ضوابط تفاهمنامه قواعد و رویههای حاکم بر حل اختلافات، چارچوب رسیدگیها در سیستم قضایی سازمان تجارت جهانی را ترسیم نموده است. گرچه تفاهمنامه مذکور هیأتهای رسیدگی و رکن استینافی سازمان را محدود نموده تا اختلافات اعضا را براساس موافقتنامههای سازمان حل و فصل نمایند، اما در برخی موارد آنها با موضوعاتی مواجه میگردند که در تفاهمنامه و موافقتنامههای سازمان مطرح نگردیدهاند. اغلب در اینگونه موارد هیأتهای رسیدگی و رکن استینافی به اصول کلی حقوقی متوسل میگردند. معهذا در این زمینه یک سؤال مهم وجود دارد، استفاده از اصول کلی حقوقی توسط رکن حل و فصل دعاوی سازمان بر چه مبنای حقوقی استوار است؟ مقاله حاضر با تکیه بر مقررات تفاهمنامه قواعد و رویههای حاکم بر حل اختلافات و رویه قضاییِ مرتبط نشان میدهد که هیأتهای رسیدگی و رکن استینافی سازمان میتوانند بر مبنای مفهوم صلاحیت ذاتی از اصول کلی حقوقی برای حل و فصل مشکلات شکلی در اختلافات میان اعضای سازمان استفاده نمایند. | ||
| کلیدواژهها | ||
| واژگان کلیدی: قانون حاکم؛ قواعد شکلی؛ صلاحیت ذاتی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 5,050 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 3,880 |
||