اثربخشی آموزش خلاقیت بر افزایش توانایی حل‌مساله در کودکان

احدی، بتول؛ میرزایی، پری؛ نریمانی، محمد و ابوالقاسمی، عباس (1388). تاثیر آموزش حل­مساله اجتماعی بر سازگاری اجتماعی و عملکرد تحصیلی دانش­آموزان کمرو. پژوهش در حیطه کودکان استثنایی، 9 (3): 202-193.

بیانی، علی­اصغر و بیانی، علی. (1389). ویژگی­های روان­سنجی فرم کوتاه سیاهه حل­مسئله اجتماعی. روانشناسی تحولی: روانشناسان ایرانی، 7(26): 154- 147.

تذکره توسلی، شهپر؛ بنی­جمال، شکوه­السادات و پوراعتماد، حمیدرضا. (1389). ارزیابی اثربخشی لگودرمانی در بهبود مهارت­های اجتماعی کودکان مبتلا به اتیسم با عملکر بالا. پایان­نامه کارشناسی ارشد دانشگاه الزهراء.

تقی­لو، صادق؛ صالحی، مهدیه و شکری، امید. (1390). مدل­یابی معادلات ساختاری در تبیین رابطه بین صفات شخصیت، حل­مساله اجتماعی و بهزیستی ذهنی. فصلنامه پژوهش در سلامت روانشناختی، 4(1و2): 76-63.

تویسرکانی راوری، مهدیه؛ یونسی، سیدجلال و یوسفی­لویه، مجید. (1387). تاثیر آموزش مهارت­های اجتماعی مبتنی بر قصه در کاهش نشانه­های اختلال سلوک کودکان. فصلنامه خانواده­پژوهی، 4(1): 76-63.

جعفری، نرگس.(1391). تاثیر نمایش خلاق بر میزان مهارت­های اجتماعی کودکان. کتاب ماه کودک و نوجوان: 27-20.

جلوه­گر، افسانه؛ کارشکی، حسین و اصغری­نکاح، سیدمحسن. (1391). تاثیر آموزش راهبردهای خودتنظیمی بر حل­مساله شناختی و اجتماعی کودکان پیش­دبستانی. پایان‌نامه کارشناسی ارشد روانشناسی تربیتی دانشگاه فردوسی مشهد.

سیف، علی­اکبر. (1387). روانشناسی پرورشی نوین: روانشناسی آموزش و یادگیری. تهران: نشر دوران.

شهیم، سیما. (1382). مقایسه مهارت­های اجتماعی و مشکلات رفتاری در دو گروه از کودکان عادی و مبتلا به اختلالات یادگیری در خانه و مدرسه. مجله روانشناسی و علوم تربیتی، 33(1): 121- 138.

قرائی، نفیسه و فتح­آبادی، جلیل. (1392). اثربخشی بازی­درمانی عروسکی بر ارتقاء مهارت‌های اجتماعی کودکان پیش­دبستانی دچار سندرم داون. فصلنامه روانشناسی کاربردی، 2(26): 40-25.

لاریجانی، زرین­سادات و رازقی، نرگس. (1386). بررسی کاربرد هنرهای نمایشی در رشد اجتماعی دانش­آموزان کم­توان ذهنی. پژوهش در حیطه کودکان استثنایی، 8(1): 52-43.

مخبری، عادل؛ درتاج، فریبا و دره­کردی، علی. (1390). بررسی شاخص­های روان­سنجی پرسشنامه توانایی حل­مساله اجتماعی. فصلنامه اندازه گیری تربیتی، 4(1): 72-55.

یحیی محمودی، ندا؛ ناصح، اشکان؛ صالحی، سیروس و تیزدست، طاهر. (1392). اثربخشی آموزش گروهی مهارت­های اجتماعی مبتنی بر قصه­گویی بر مشکلات رفتار برونی‌سازی شده کودکان. روانشناسی تحولی: روانشناسان ایرانی، 9(35): 257-249.

یزدانی­پور، نسیم و یزدخواستی، فریبا. (1391). اثربخشی بازی­های گروهی بر مهارت­های اجتماعی کودکان پیش­دبستانی 6 تا 7 ساله شهر اصفهان. تحقیقات علوم رفتاری، 10(3): 228-221.

Alci, B. & Canca, D. (2011). Change of students’ problem-solving appraisal in higher education according to gender. Procedia Social and Behavioral Sciences, 15, 3179–3184.

Caughron, J., Peterson, D. & Mumford, M. (2011).Creativity Training. Encyclopedia of Creativity (Second Edition), 311-317.

Guli, L.; Semrud-Clikeman, M.; Lerner, M. &Britton, N. (2013). Social Competence Intervention Program (SCIP): A pilot study of a creative dramaprogram for youth with social difficulties. The Arts in Psychotherapy, 40: 37–44.

Hilal, H., Husin, W & Zayed, T. (2013). Barriers to Creativity among Students of Selected Universities in Malaysia. International Journal of Applied Science and Technology, 3 (6): 51- 60.

Karakelle, S. (2009). Enhancing fluent and flexible thinking through the creative drama process. Thinking Skills and Creativity, 4: 124–129.

Koning, C., Magill-Evans, J., Volden., J. & Dick, B. (2013). Efficacy of cognitive behavior therapy-based social skills intervention forschool-aged boys with autism spectrum disorders. Research in Autism Spectrum Disorders, 7: 1282–1290.

Matthys W. & Lochman, J. (2005). Social problem solving in aggressive children. Social Problem Solving and Offending: Evidence, Evaluation and Evolution: 51- 66.

Oncu E. & Unluer, E. (2010). Preschool children’s using of play materials creatively. Procedia Social and Behavioral Sciences, 2: 4457–4461.

Pakaslahti, L. (2000). Children’s and adolescents’ aggressive behavior in context: the development and application of aggressive problem-solving strategies. Aggression and Violent Behavior, 5: 467-490.

Parsons, S. & Mitchell, P. (2002). The potential of virtual reality in social skills training for people with autistic spectrum disorders. Journal of Intellectual Disability Research, 46(5): 430- 443.

Pelfrey, R. (2011). Classroom behaviors in elementary school teachers identified as fostering creativity. ProQuest LLC.

Piko, B., Keresztes, N., & Pluhar, Z. (2006). Aggressive behavior and psychosocial health among children. Journal of personality and individual differences, 14: 858- 895.

Reina, D. & Chagnon, M. (1994). Creative problem solving. Instructor’s workbook Developed for: Optimist International.

Robson, S. (2014). The analyzing children’s creative thinking framework: development of an observation- led approach to identifying and analyzing young children’s creative thinking. British Educational Research Journal, 40(1): 121- 134.

Takahashi, F., Koseki, S. & Shimada, H. (2009). Developmental trends in children's aggression and social problem-solving. ournal of Applied Developmental Psychology, 30: 265–272.

Walker, O.; Degnan, K.; Fox, N. & Henderson, H. (2013). Social problem solving in early childhood: Developmental change and the influence of shyness. Journal of Applied Developmental Psychology, 34: 185–193.