اولویت بندی و تعیین روابط بین شاخص‌های سنجش پایداری توسعه گردشگری | ||
| فصلنامه مطالعات مدیریت گردشگری | ||
| مقاله 4، دوره 12، شماره 39، 1396، صفحه 73-94 اصل مقاله (3.05 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22054/tms.2017.12490.1338 | ||
| نویسندگان | ||
| علی دلشاد* 1؛ فرزانه ابوهاشم آبادی2؛ ایمن قاسمیان صاحبی3 | ||
| 1مربی گروه مدیریت جهانگردی دانشگاه یزد | ||
| 2کارشناس ارشد مدیریت جهانگردی/گرایش بازاریابی، دانشکده مدیریت دانشگاه تهران | ||
| 3دانشجوی دکتری تخصصی مدیریت تولید و عملیات،دانشکده مدیریت دانشگاه تهران | ||
| چکیده | ||
| برای کسب اطمینان از پایداری توسعه گردشگری، استفاده از فنون و روش‌های عملی ارزیابی پایداری موردتوجه قرار گرفتهاست. بررسی نتایج پژوهش‌های گذشته نشان می‌دهد که در هیچیک به روابط و میزان اهمیت این شاخص‌ها نسبت به یکدیگر توجهی نشده‌است. بنابراین هدف از انجام این پژوهش، شناسایی شاخص‌های سنجش پایداری توسعه گردشگری و تعیین اولویت هریک از شاخص‌ها بوده‌است. پژوهش حاضر به روش توصیفی- تحلیلی انجام شده و جامعه آماری آن شامل اساتید دانشگاهی رشته گردشگری و مدیران درگیر در فعالیت‌های گردشگری بوده‌اند. برای تجزیه و تحلیل داده‌های به‌دست‌آمده از تکنیک‌های دلفی فازی، فرایند تحلیل شبکه‌ای فازی و دیمتل فازی استفاده شده است. نتایج به دست آمده نشان داده‌است که در میان 6 عامل اصلی، عامل اقتصادی با وزن 415/0، مهمترین شاخص در سنجش پایداری گردشگری به شمار می‌رود. همچنین شاخص‌های اقتصادی به عنوان تاثیرگذارترین و شاخص‌های فرهنگی به عنوان تاثیرپذیرترین شاخص‌ها در سنجش پایداری توسعه گردشگری، تعیین شده‌اند. | ||
| کلیدواژه‌ها | ||
| پایداری توسعه گردشگری؛ شاخص‌های سنجش؛ تکنیک‌های دلفی فازی؛ فرایند تحلیل شبکه‌ای و دیمتل؛ اولویت‌بندی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 2,169 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 4,417 |
||