تبیین و بررسی مفهوم تابآوری اجتماعی و ارزیابی تحلیلی شاخصهای اندازهگیری آن. | ||
| برنامه ریزی رفاه و توسعه اجتماعی | ||
| مقاله 1، دوره 8، شماره 32، 1396، صفحه 1-31 اصل مقاله (774.93 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22054/qjsd.2017.8424 | ||
| نویسندگان | ||
| عزت اله سام آرام1؛ سمانه منصوری2 | ||
| 1استاد گروه برنامه ریزی رفاه اجتماعی دانشکده علوم اجتماعی دانشگاه علامه طباطبایی | ||
| 2کارشناسی ارشد برنامهریزی رفاه اجتماعی، دانشگاه علامه طباطبائی | ||
| چکیده | ||
| چکیده در سالهای اخیر بهخصوص بعد از ایجاد بحران مالی 2008، مخاطرات و تغییرات ایجاد شده در حوزه اقتصادی بر سایر حوزهها مثل حوزه سیاسی، زیست محیطی و مخصوصاً حوزه اجتماعی اثرگذار بوده و بر میزان آسیبها و بحرانهای اجتماعی افزوده است. بر همین مبنا مباحث مربوط به مقاومسازی و تابآوری اجتماعی در کنار سایر نظریهها مطرح و در مبادی نظریه و آکادمیک از جایگاه مهمی برخوردار گشته است. در واقع بحث تابآوری اجتماعی میگوید زمانی یک سیستم اجتماعی تابآور است که بتواند مخاطرات موقت یا دائم را جذب کرده و خود را با شرایط به سرعت در حال تغییر، انطباق دهد؛ بدون از دست دادن کارکرد خود. در این مقاله سعی شده است بهروش کتابخانهای مروری بر کتب و مقالات معتبر علمی که در سالهای اخیر در این حوزه منتشر شدهاند، داشته و تعاریف تابآوری اجتماعی و شاخصهای اندازهگیری این مفهوم معرفی گردد. آگاهی از مباحث، تلاش و تجارب کشورهای دیگر در این حوزه میتواند در سیاستگذاریها، برنامهریزیها و حتی اقدامات اجرایی و ارزیابی آنها مفید و موثر واقع شود. واژههای کلیدی: تغییرات، مخاطرات، تابآوری، آسیبپذیری، جوامع تابآور، شاخصها. | ||
| کلیدواژهها | ||
| واژههای کلیدی: تغییرات؛ مخاطرات؛ تابآوری؛ آسیبپذیری؛ جوامع تابآور؛ شاخصها | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 3,749 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 9,228 |
||