نقش واسطهای استدلال اخلاقی در رابطه خودپنداره و فراشناخت اخلاقی با رفتار اخلاقی دانش‌آموزان دبیرستان | ||
| فصلنامه روان شناسی تربیتی | ||
| مقاله 6، دوره 13، شماره 46، زمستان 1396، صفحه 123-143 اصل مقاله (1.15 M) | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22054/jep.2018.8479 | ||
| نویسندگان | ||
| فریبرز نیکدل* 1؛ مریم دهقان2؛ ناصر نوشادی3 | ||
| 1هیات علمی گروه روان شناسی دانشگاه یاسوج | ||
| 2دانشجوی کارشناسی ارشد روانشناسی تربیتی دانشگاه یاسوج | ||
| 3استادیار روانشناسی و علوم تربیتی دانشگاه یاسوج | ||
| چکیده | ||
| تأکید بر ارزش‌های اخلاقی به‌ویژه حمایت از رفتارهای اخلاقی در سال‌های اخیر افزایش چشمگیری یافته است. هدف این پژوهش، بررسی اثر واسطهای استدلال اخلاقی در رابطهی خودپنداره و فراشناخت اخلاقی (متغیرهای پیشبین) و رفتار اخلاقی (متغیر ملاک) دانش‌آموزان دختر دبیرستان‌های شهر شیراز بود. برای این منظور ۳۰۰ دانش‌آموز با استفاده از روش نمونه‌گیری خوشه‌ای چندمرحله‌ای تصادفی انتخاب شدند و پرسشنامه‌ی فرااخلاق سوانسون و هیل (۱۹۹۳)، سیاهه رفتار اخلاقی سوانسون و هیل (۱۹۹۳)، آزمون رشد استدلال اخلاقی معنوی پور (۱۳۹۰) و آزمون خودپنداره راجرز (-۱۹۷۵) را تکمیل نمودند. داده‌ها با استفاده از رگرسیون چندگانه به شیوه هم‌زمان و بر اساس روش بارون و کنی (۱۹۸۶) تجزیه‌وتحلیل شدند. یافته‌ها نشان داد خودپنداره (۴۲/۰-=β، 01/0P< ) و فراشناخت اخلاقی (18/0=β، 01/0P< ) بر استدلال اخلاقی اثر مستقیم دارند. همچنین خودپنداره و فراشناخت اخلاقی از طریق واسطه‌گری استدلال اخلاقی بر رفتار اخلاقی اثر غیرمستقیم دارند. استدلال اخلاقی به‌صورت مثبت رفتار اخلاقی را پیش‌بینی می‌کند؛ بنابراین میتوان نتیجه گرفت که استدلال اخلاقی در رابطه بین خودپنداره و فراشناخت اخلاقی با رفتار اخلاقی نقش واسطهای دارد. | ||
| کلیدواژه‌ها | ||
| استدلال اخلاقی؛ خودپنداره؛ رفتار اخلاقی؛ فراشناخت اخلاقی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 3,847 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 9,429 |
||