تحلیل زیربنای سیاسی تصمیمگیری در شکلگیری همکاریهای راهبردی بازار محور میان کسبوکارهای نوپا | ||
| مطالعات مدیریت کسب و کار هوشمند | ||
| مقاله 2، دوره 6، شماره 22، زمستان 1396، صفحه 23-47 اصل مقاله (2.92 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22054/ims.2018.8519 | ||
| نویسندگان | ||
| میرعلی سید نقوی1؛ غدیر شکیبا جمالآباد* 2؛ سید حسین جلالی3 | ||
| 1دانشیار، گروه مدیریت دولتی، دانشکده مدیریت و حسابداری، دانشگاه علامه طباطبایی | ||
| 2کارشناس ارشد مدیریت بازرگانی، دانشکده مدیریت حسابداری، دانشگاه علامه.(نویسنده مسئول)؛ ghadirshakiba@gmail.com | ||
| 3دانشجوی دکتری سیاستگذاری بازرگانی، دانشکده مدیریت، دانشگاه تهران | ||
| چکیده | ||
| شکلگیری همکاریهای راهبردی به دلیل تعدد ذینفعان و کنش سیاسی میان آنان، فرایندی متأثر از رفتار سیاسی است. پژوهش حاضر درصدد بررسی زیربنای سیاسی تصمیمگیری در این خصوص از طریق تمرکز بر نقش مهارت سیاسی و محیط سیاسی بر رفتارهای سیاسی است. برای تحقق این هدف، دادهها بر اساس منطق نمونهگیری تصادفی ساده و از میان 68 همکاری راهبردی مبتنی بر بازار میان کسبوکارهای نوپا حوزه فناوری اطلاعات گردآوری شدهاند و تأثیر مهارت سیاسی و محیط سیاسی در رفتارهای سیاسی مرتبط با تصمیمگیری، با در نظر گرفتن نقش میانجی سرمایه اجتماعی و نقش تعدیلتر اراده سیاسی مورد تحلیل قرار گرفته است. یافتههای پژوهش حاضر که ریشه در خاستگاه تئوریهای تصمیمگیری و همچنین تئوری نفوذ اجتماعی دارد، بیانگر چگونگی کنش و تعامل میان مؤلفههای سیاسی محور بهمنظور اعمال نفوذ اجتماعی در تصمیمگیری است و نشان میدهد مهارت سیاسی هم بهصورت مستقیم و هم بهواسطه خلق سرمایه اجتماعی سبب بروز رفتارهای سیاسی مثبت در تصمیمگیریهای مرتبط با شکلگیری همکاریهای راهبردی میشود؛ درحالیکه محیط سیاسی بستر بروز رفتارهای سیاسی مخرب را فراهم میکند. بهعلاوه، یافتهها نقش تعدیلکنندگی اراده سیاسی را در بالفعل کردن مهارتهای سیاسی در ارتباط مستقیم با رفتار سیاسی تائید میکندشکلگیری همکاریهای راهبردی به دلیل تعدد ذینفعان و کنش سیاسی میان آنان، فرایندی متأثر از رفتار سیاسی است. پژوهش حاضر درصدد بررسی زیربنای سیاسی تصمیمگیری در این خصوص از طریق تمرکز بر نقش مهارت سیاسی و محیط سیاسی بر رفتارهای سیاسی است. برای تحقق این هدف، دادهها بر اساس منطق نمونهگیری تصادفی ساده و از میان 68 همکاری راهبردی مبتنی بر بازار میان کسبوکارهای نوپا حوزه فناوری اطلاعات گردآوری شدهاند و تأثیر مهارت سیاسی و محیط سیاسی در رفتارهای سیاسی مرتبط با تصمیمگیری، با در نظر گرفتن نقش میانجی سرمایه اجتماعی و نقش تعدیلتر اراده سیاسی مورد تحلیل قرار گرفته است. یافتههای پژوهش حاضر که ریشه در خاستگاه تئوریهای تصمیمگیری و همچنین تئوری نفوذ اجتماعی دارد، بیانگر چگونگی کنش و تعامل میان مؤلفههای سیاسی محور بهمنظور اعمال نفوذ اجتماعی در تصمیمگیری است و نشان میدهد مهارت سیاسی هم بهصورت مستقیم و هم بهواسطه خلق سرمایه اجتماعی سبب بروز رفتارهای سیاسی مثبت در تصمیمگیریهای مرتبط با شکلگیری همکاریهای راهبردی میشود؛ درحالیکه محیط سیاسی بستر بروز رفتارهای سیاسی مخرب را فراهم میکند. بهعلاوه، یافتهها نقش تعدیلکنندگی اراده سیاسی را در بالفعل کردن مهارتهای سیاسی در ارتباط مستقیم با رفتار سیاسی تائید میکند | ||
| کلیدواژهها | ||
| تئوری نفوذ اجتماعی؛ رفتار سیاسی؛ محیط سیاسی؛ مهارت سیاسی؛ همکاریهای راهبردی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 17,019 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 2,209 |
||