تبیین رابطه هویت اسلامی و سیاست امنیتی ایران در عراق و سوریه با روش تحلیل اسنادی | ||
| پژوهش های راهبردی سیاست | ||
| مقاله 8، دوره 7، شماره 24 - شماره پیاپی 54، بهار 1397، صفحه 215-243 اصل مقاله (620.03 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22054/qpss.2018.17627.1541 | ||
| نویسندگان | ||
| محسن بیات* 1؛ ابراهیم طاهری2؛ مهدی ذوالفقاری1 | ||
| 1عضو هیات علمی گروه علوم سیاسی دانشگاه لرستان | ||
| 2عضو هیئت علمی گروه علوم سیاسی دانشگاه یزد | ||
| چکیده | ||
| سیاست امنیتی ایران در عراق و سوریه با تکیه بر سازماندهی و آموزش نیروهای شبه نظامی، اعزام مشاوران بلندپایه و نقشآفرینی مستقیم، متمایز و منحصر به فرد شده است. این سیاست مورد توجه محافل سیاسی و علمی قرار گرفته و پرسشهای مهمی در مورد چرایی آن مطرح شده است؛ چرا ایران در کشورهایی همانند سوریه و عراق سیاست امنیتی متفاوتی دارد؟ در پاسخ به این پرسش، تبیینهای فراوانی در چارچوب نظریات مادینگر مطرح شدند. هدف این مقاله ارائه تبیینی تفسیری و بدیل با روش تحلیل اسنادی است. این روش علاوه بر طرح دقیق پرسش، هدف و فرضیه تحقیق، شامل ارائه یک چارچوب فکری تعاملی-دیالتیک با هدف هدایت پژوهش، انتخاب منابع دارای ویژگیهای اصالت، اعتبار، نمایندگی و معنا، گردآوری دادهها بر اساس روش «تحلیل محتوا» و پردازش دادهها و نتیجهگیری از آنها میشود. این تبیین مبتنی بر این فرضیه است که مهمترین عامل شکلدهنده به سیاست امنیتی ایران، هویت اسلامی است و بیثباتی فزاینده در منطقه و خلاء قدرت به عنوان متغییر میانجی تنها فرصتی برای تأثیرگذاری ملموستر هویت اسلامی بر سیاست امنیتی فراهم کرده است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| سیاست امنیتی؛ ایران؛ هویت اسلامی؛ روش تحلیل اسنادی؛ سازه انگاری | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 24,576 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 3,130 |
||