اثربخشی رابطه درمانی والد-کودک(CPRT) برافزایش پذیرش والدینی مادران و کاهش رفتارهای مخل کودکان | ||
| فرهنگ مشاوره و روان درمانی | ||
| مقاله 8، دوره 9، شماره 36، 1397، صفحه 163-184 اصل مقاله (531.34 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله علمی - پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22054/qccpc.2018.19468.1456 | ||
| نویسندگان | ||
| عباس امان اللهی* 1؛ افروز شادفر2؛ خالد اصلانی1 | ||
| 1دانشیار گروه مشاوره دانشگاه شهید چمران اهواز | ||
| 2دانش آموخته کارشناس ارشد مشاوره دانشگاه شهید چمران اهواز | ||
| چکیده | ||
| پژوهش حاضر، با هدف تعیین اثربخشی رابطه درمانی والد-کودک (CPRT)، بر افزایش پذیرش والدینی مادران و کاهش رفتارهای مخل دانشآموزان مقطع ابتدایی شهر اهواز انجام شد. طرح پژوهش آزمایشی با طرح پیشآزمون و پسآزمون همراه با گروه گواه بود. جامعهی آماری شامل مادران دانشآموزان دختر 8 تا 12 ساله بودند. نمونه شامل 30 نفر بودند که صورت تصادفی انتخاب و در دو گروه آزمایش و گواه گمارده شدند. مادران در 10 جلسه آموزش رابطه درمانی والد-کودک بر اساس الگوی لندرث و براتون شرکت کردند. برای جمع-آوری اطلاعات از پرسشنامهی پذیرش والدینی پروتر(PPAS)، و پرسشنامهی رفتار کودک آیبرگ (ECBI) استفاده شد. دادهها با استفاده از تحلیل کووایانس تجزیه و تحلیل شد. یافتهها نشان داد که رابطه درمانی والد-کودک منجر به افزایش پذیرش والدینی مادران و کاهش رفتارهای مخل کودکان در گروه آزمایش نسبت به گروه گواه گردید. نتایج پیگیری نشان دادکه این اثرات تا یک ماه پس از اتمام جلسات رابطه درمانی والد-کودک تداوم داشت. سطح معنا داری (P<0/05) بود. بنابراین توجه به برنامهی آموزشی رابطه درمانی والد-کودک در افزایش پذیرش والدینی و کاهش رفتارهای مخل کودکان دبستانی از اهمیت ویژهای برخوردار است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| رابطه درمانی والد-کودک؛ پذیرش والدینی؛ رفتارهای مخل | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,895 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 2,951 |
||