مسئله مشروعیت در نظریه مردمسالاری دینی آیت الله خامنهای | ||
| دولت پژوهی | ||
| مقاله 4، دوره 4، شماره 15، پاییز 1397، صفحه 109-136 اصل مقاله (608.45 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22054/tssq.2018.9345 | ||
| نویسندگان | ||
| محمد باقر خرمشاد* 1؛ پرویز امینی2 | ||
| 1استاد علوم سیاسی دانشگاه علامه طباطبائی | ||
| 2استادیار علوم سیاسی دانشگاه شاهد | ||
| چکیده | ||
| در اندیشه و نظامهای مردمسالار از جمله مردمسالاری دینی، مفهوم «دخالت مردم» هسته مفهومی مشترکی است که مرز نظامهای مردمسالار از نظریه و نظامهای غیر مردمسالار معین میکند. وجه مهم مفهوم دخالت مردم، توجیهی است که هر یک از نظریههای مردمسالار و مردمسالاری دینی برای آن میآورند و از همین ناحیه میتوان شاهد قرائتهای مختلف از مردمسالاری بود. مطابق این نوشتار دو دیدگاه کلان درباره توجیه دخالت مردم از موضع «مشروعیت» و نیز از موضع «غیر مشروعیت» وجود دارد که البته هر کدام تقریرهایی متفاوت دارند. در مسئله مشروعیت با دو الگو مواجهیم. الگوی «تک ساحتی» مشروعیت و الگوی «چند ساحتی» مشروعیت که اولی ناظر به بعدی از ابعاد حکومت مانند صلاحیتهای حاکم یا فرایندهای کسب و اعمال قدرت است و دومی که ناظر بههمه ابعاد حکومت از جمله غایات و نیز کارآمدی علاوهبر موارد دوگانه پیش است. در این نوشتار متکی به روششناسی داده بنیاد، موضع آیت الله خامنهای را میتوان جزو دسته دوم تقریر کرد که مسئله مشروعیت در یک الگوی چند ساحتی و ناظر به چهار بعد از ابعاد حکومت مطرح میکند. | ||
| کلیدواژهها | ||
| مردمسالاری دینی؛ مشروعیت؛ الگوی تک ساحتی؛ الگوی چند ساحتی؛ آیت الله خامنهای | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,756 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 2,132 |
||