فرهنگ سیاسی و گستردگی دولت در ایران در دوره جمهوری اسلامی | ||
| دولت پژوهی | ||
| دوره 6، شماره 23، پاییز 1399، صفحه 181-217 اصل مقاله (414.34 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22054/tssq.2020.37268.585 | ||
| نویسندگان | ||
| علی اکبر مختاری* 1؛ محمود شفیعی2 | ||
| 1کارشناسی ارشد علوم سیاسی دانشگاه مفید، قم. ایران | ||
| 2دانشیار علوم سیاسی دانشگاه مفید، قم ، ایران | ||
| چکیده | ||
| میزان تعهدات و مسئولیتهای دولت رابطه مستقیمی با گستردگی آن دارد. ارزشها و گرایشات جامعه میتواند مشوق فراگیری دولت بوده و یا با گسترش آن در تضاد باشد و مرزهای آن را تحدید کند. دولتگرایی و بزرگ شدن دولت پس از انقلاب در ایران روندی فزاینده دارد. نگرشها و ایستارهای ایرانیان نسبت به دولت در این روند فزاینده تعیین کننده است. این پرسش مطرح میشود که چه رابطهای میان رشد دولتگرایی در ایران پس از انقلاب و فرهنگ سیاسی ایرانی وجود دارد؟ این پژوهش با بهرهگیری از این چارچوب نظری که رابطه بین فرهنگ سیاسی و ساختار سیاسی را مستقیم و مقوم میداند، گستردگی دولت در ایران در دوره جمهوری اسلامی را در مولفههای سهگانه سنتی، اسلامی و مدرن فرهنگ سیاسی مورد بررسی قرار میدهد. بر طبق یافتهها، گذشته استبدادی موجب تداوم ویژگیهایی چون اقتدارگرایی، بیاعتمادی و خودمداری شده است که هریک از این خصوصیات شخصیتی، تمرکزگرایی و گسترش دولت را قوام میبخشد. استیلای فرهنگ دینی به دولت دینی مشروعیت و قداست میدهد، بر مسئولیتهای دولت افزوده و گستردگی دولت را به مثابه گستردگی اسلام ترویج میکند. همچنین گزینشها و کژتابیهای ایرانیان از مدرنیته موجب توجیه دولتگرایی و بیشینه شدن ساختار سیاسی گردیده است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| فرهنگ سیاسی ایران؛ فرهنگ سیاسی شیعه؛ فرهنگ سیاسی مدرن؛ جمهوری اسلامی ایران؛ گستردگی دولت | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,990 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,243 |
||