تاثیر رهبری تحول گرا بر تعلق خاطر کاری: نقش میانجی توانمندسازی ساختاری | ||
| مطالعات مدیریت بهبود و تحول | ||
| مقاله 3، دوره 32، شماره 107، بهار 1402، صفحه 45-74 اصل مقاله (656.95 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22054/jmsd.2022.65689.4085 | ||
| نویسندگان | ||
| منصوره معینی کربکندی* 1؛ غلامعلی طبرسا2 | ||
| 1دانشجوی دکتری رفتار سازمانی، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران | ||
| 2استاد گروه مدیریت، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران | ||
| چکیده | ||
| پژوهش حاضر با هدف بررسی تاثیر رهبری تحول گرا بر تعلق خاطر کاری با نقش میانجی توانمندسازی ساختاری صورت گرفته است. این پژوهش از نظر هدف کاربردی و از نظر شیوه گردآوری دادهها پیمایشی از گروه پژوهشهای توصیفی است. جامعه آماری کلیه کارکنان شاغل در معاونت توسعه مدیریت و منابع وزارت امور اقتصادی و دارایی به تعداد 200 نفر است که تعداد نمونه آماری بدست آمده 80 نفر میباشند. ابزار جمعآوری دادهها پرسشنامه رهبری تحولگرا ارائه شده توسط رافرتی و گریفین (2004) و پرسشنامه توانمندسازی ساختاری ارائه شده توسط جایمز رومن و برتونز (2013) و پرسشنامه تعلق خاطر کاری ارائه شده توسط شاوفلی و همکاران (2006) میباشد. تحلیل دادهها با رویکرد مدلسازی معادلات ساختاری با روش حداقل مربعات جزئی از طریق نرم افزار Smart- PLS 3 انجام شده است. یافتههای پژوهش نشان داد که مدل پیشنهادی پژوهش، مورد تایید واقع شده و براساس آن؛ رهبری تحول گرا به توانمندسازی ساختاری منجر شده و این امر بر تعلق خاطر کاری تاثیر دارد. همچنین متغیر توانمندسازی ساختاری در رابطه بین رهبری تحول گرا و تعلق خاطر کاری نقش میانجی ایفا میکند. | ||
| کلیدواژهها | ||
| رهبری تحول گرا؛ ابعاد رهبری تحول گرا؛ توانمندسازی ساختاری؛ تعلق خاطر کاری | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 2,560 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,278 |
||