سوگیری در دستمزدها و ترجیحات زمانی (کاربردی از اقتصاد رفتاری) | ||
| پژوهشهای اقتصادی ایران | ||
| مقاله 6، دوره 27، شماره 93، زمستان 1401، صفحه 209-256 اصل مقاله (1.81 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22054/ijer.2022.66212.1072 | ||
| نویسندگان | ||
| محدثه پورعلی مردان1؛ حشمت اله عسگری* 2 | ||
| 1کارشناس ارشد اقتصاد، دانشگاه ایلام، ایلام، ایران | ||
| 2دانشیار، گروه اقتصاد، دانشگاه ایلام، ایلام، ایران | ||
| چکیده | ||
| هدف اصلی این مقاله بررسی کاربردی یکی از انواع سوگیریهای اطمینان بیش از حد، تحت عنوان سوگیری در دستمزد نسبی مورد انتظار (یا خودبرترانگاری فردی) و ارتباط آن با ترجیحات زمانی (به شکل پروکسی صبر افراد) براساس روش فریه و پاننبرگ (2020) است. ابزار این بررسی یک پرسشنامه دو مرحلهای بوده است. 204 نفر از کارکنان و اعضای هیات علمی دانشگاه ایلام در دو مرحله سوالات مرتبط با پرسشنامه را تکمیل کردند. براساس مدل حداقل مربعات معمولی و نیمهپارامتریک، ارتباط سوگیری در دستمزد و ترجیحات زمانی در چهار مرحله مورد بررسی قرار گرفت. نتایج مدلهای تحقیق در چهار مرحله نشان داد که بین سوگیری در دستمزد نسبی مورد انتظار (یا سوگیری در توزیع دستمزد نسبی افراد همسن و سال) و ترجیحات زمانی ارتباط منفی و معناداری وجود دارد. این بدان معناست که هر چقدر صبوری افراد بیشتر باشد به طور میانگین سوگیری (خودبرترانگاری) فرد کمتر خواهد بود. بررسی تاثیر دستمزد نسبی فعلی بر سوگیری نشان داد که بین سوگیری و دستمزد نسبی فعلی فرد ارتباط مثبت و معناداری وجود دارد؛ این بدین معناست که دستمزد نسبی فعلی افراد در کاهش سوگیری فرد موثر نیست و هر چقدر دستمزد نسبی فعلی فرد بالاتر باشد، سوگیری فرد بیشتر خواهد بود. همچنین نتایج نشان داد بین سوگیری و برونگرایی ارتباط مثبت و معنادار، بین سوگیری و روانرنجوری ارتباط منفی و معنادار و بین سوگیری و توافقپذیری ارتباط منفی و معناداری وجود دارد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| سوگیری در دستمزدها؛ ترجیحات زمانی؛ حداقل مربعات معمولی؛ نیمهپارامتریک؛ اقتصاد رفتاری | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,383 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 896 |
||