تقابل مصونیت و مسئولیت ناشی از نقض قاعده آمره در رویه دیوان بینالمللی دادگستری | ||
| پژوهش حقوق عمومی | ||
| دوره 24، شماره 77، زمستان 1401، صفحه 237-270 اصل مقاله (698.04 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22054/qjpl.2022.63539.2677 | ||
| نویسندگان | ||
| مهشید آجلی لاهیجی* 1؛ سید علی حسینی آزاد1؛ مجید زحمتکش2 | ||
| 1دانشآموخته دکتری حقوق بینالملل دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران | ||
| 2دانشآموخته دکتری حقوق بینالملل دانشگاه آزاد اسلامی، واحد نجفآباد، نجفآباد، ایران | ||
| چکیده | ||
| بیتردید قاعده آمره همواره بعنوان برترین قاعده در میان قواعد حقوق بینالملل معرفی میشود. با این حال تصمیمات دیوان بینالمللی دادگستری در شرایطی که مصونیت و مسئولیت ناشی از نقض قاعده آمره همزمان در قضیهای مطرح گردیده، موجب ایجاد شبهاتی درباره برتری مطلق قاعده آمره شده است. بطور خاص در دو رأی قرار بازداشت (کنگو علیه بلژیک 2002) و مصونیتهای صلاحیتی (آلمان علیه ایتالیا 2012) دیوان با ترسیم نوعی تفکیک بین قواعد شکلی و ماهوی اعلام میکند با توجه به اختلاف ماهیتی قواعد مصونیت و قاعدۀ آمره، این قواعد تعارضی با هم نداشته و صرفاً مصونیت بعنوان قاعده شکلی مانع از ورود به ماهیت میشود. در این پژوهش به شیوه توصیفی – تحلیلی به بررسی مبانی تصمیم دیوان پرداخته میشود تا مشخص گردد آیا به واقع از منظر حقوق بینالملل قواعد مصونیت شکلی و قواعد آمره، ماهوی هستند و مناسبات میان این دو دسته از قواعد به چه صورت است. تحلیل موضوع به روشنی نشان میدهد که راجع به نحوه تفکیک میان قواعد شکلی و ماهوی و مصادیق آنها هنوز قطعیتی در حقوق بینالملل وجود نداشته و تصمیم دیوان در گزینش این رویکرد تا حدی باعث ایجاد تزلزل در جایگاه متعالی قاعده آمره شده است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| قاعدۀ آمره؛ مصونیت؛ دیوان بینالمللی دادگستری؛ قواعد شکلی؛ قواعد ماهوی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,084 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 817 |
||