رابطه حق بر زبان مادری با امنیت ملی و وحدت سرزمینی | ||
| پژوهش حقوق عمومی | ||
| دوره 24، شماره 78، بهار 1402، صفحه 221-253 اصل مقاله (599.7 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22054/qjpl.2022.65762.2728 | ||
| نویسندگان | ||
| محمد جلالی* 1؛ مهرداد آقایی2 | ||
| 1استادیار گروه حقوق عمومی دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران | ||
| 2دانشآموخته کارشناسی ارشد حقوق عمومی، دانشکده حقوق، دانشگاه شهید بهشتی، تهران، ایران | ||
| چکیده | ||
| اقلیتهای زبانی حق خود بر استفاده زبان مادری را در شکل جمعی و در قالب یک حق نسل سوم مطالبه میکنند اما گاه این حق- مطالبه پای در دایره امنیت ملی و وحدت سرزمینی مینهد. برخی دولتها بر اساس سیاستهای امنیتی خویش و با توجه به مقوله وحدت سرزمینی، حق بر زبان مادری را تحدید کرده و درباره حقها بطور کلی و حق بر زبان مادری بطور مشخص، موضع تقابل اتخاذ میکنند. لذا پرسش اصلی پژوهش عبارت است از اینکه «رابطه حق بر استفاده از زبان مادری برای گویشوران زبانهای مادری اقلیت با امنیت ملی و وحدت سرزمینی چیست؟» که این پژوهش ضمن بازخوانی همه مفاهیم دخیل در موضوع، با رویکردی تقلیلگرایانه در قبال حق گروههای اقلیت با تأکید و توجه به ماهیت فردی حقها و مقتضیات تبعیض مثبت در تضمین حقهای گروهی، به تبیین و دفاع از حق بر زبان مادری اقلیتهای زبانی و لزوم تضمین آن پرداخته و رابطه این حق را با امنیت ملی و وحدت سرزمینی بررسی کرده و تحلیل نموده است که هر چه گفتمان امنیتی یک دولت به برداشت سنتی با رویکرد سلبی و کالاانگار نزدیکتر باشد، امنیت ملی و وحدت سرزمینی بیشتر مورد تهدید واقع شده و در تقابل با حق بر زبان مادری قرار میگیرد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| حق بر زبان مادری؛ اقلیتهای زبانی؛ امنیت ملی؛ وحدت سرزمینی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 882 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 715 |
||