واکاوی مبانی نقلی اعتقاد به تأثیر آیۀ «وَ اِن یَکاد» برای دفع چشم زخم

قرآن کریم. ترجمه‌های محمد مهدی فولادوند. عبدالمحمدآیتی و محمد کاظم معزی.

‏‫ابن بابویه قمی، علی. (1404-1363ش). الامامه و التبصره من الحیره. قم: مدرسه امام مهدی.

آقا بزرگ تهرانی، محمدمحسن. (۱۴۰۳ق). الذریعه إلى تصانیف الشیعه. بیروت: دارالاضواء.

‏‫ابن حبان بستی، محمد. ( بی­تا). کتاب المجروحین. (ویرایش تحقیق: محمود ابراهیم زاید). بی­جا: بی­نا.

‏‫ابن شهر آشوب، محمد بن علی. (۱۳۷۶). مناقب آل أبی طالب. نجف: مطبعه الحیدریه.

‏‫ابن عطیه اندلسی، عبد­الحق بن غالب. (۱۴۱۳). المحرر الوجیز فی تفسیر الکتاب العزیز. بیروت: دارالکتب العلمیه.

‏‫ابن قتیبه دینه وری، عبد الله بن مسلم. (بی‌تا). تأویل مختلف الحدیث. بیروت: دارالکتب العلمیه.

‏‫ابو حیان اندلسی، محمد بن یوسف. (۱۴۲۲). تفسیر البحر المحیط. بیروت: دارالکتب العلمیه.

‏‫ابوالفتوح رازی، حسین بن علی. (۱۳۷۱). روض الجنان وروح الجنان فی تفسیر القرآن. مشهد: بنیاد پژوهش­هاى اسلامى آستان قدس رضوى.

‏‫الزحیلی، (معاصر). وهبه. (۱۴۲۷). التفسیر الوسیط. دمشق: دارالفکر.

بغوی، حسین بن مسعود. (بی‌تا). معالم التنزیل. بیروت: دار­المعرفه.

بغدادی، محمد بن حبیب. ( 1405 هـ - 1985 م). المنمق فی اخبار قریش. محقق: خورشید احمد فاروق، بیروت: عالم الکتب.

ثعلبی، احمد بن محمد. (۱۴۲۲). الکشف و البیان. بیروت: دار احیاء التراث العربی.

‏‫‏حاکم حسکانی، عبیدالله بن عبدالله. (1411ـ 1990م). شواهد التنزیل لقواعد التفضیل. تهران: وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی.

 حسینی عاملی، سید بدرالدین بن احمد. (1425-1383ش). الحاشیه علی اصول الکافی. قم: دارالحدیث.

حویزی، عبد علی بن جمعه. (۱۴۱۲). تفسیر نور الثقلین. قم: اسماعیلیان.

‏‫خرمشاهی، بهاء­الدین.(1374ش). بازتاب فرهنگ زمانه در قرآن کریم. بیّنات. سال دوم. شماره 5. ص90-97.

خطیب بغدادی، احمد بن علی. (۱۴۱۷). تاریخ بغداد. بیروت: دارالکتب العلمیه.

خویی، ابوالقاسم. (1413ق). معجم رجال الحدیث. قم: مرکز نشر الثقافه الاسلامیه فی العالم. چاپ پنجم.

زرکشی، بدرالدین. (1376ق- 1957 م). البرهان فی علوم القرآن. قاهره: دار إحیاء الکتب العربیه.

‏‫زمخشری، محمود بن عمر. (۱۳۸۵). الکشاف عن حقائق التنزیل وعیون الأقاویل فی وجوه التأویل. قاهره: شرکه الحلبی.

‏‫سیدهاشم بحرانی. (۱۱۰۷ق). هاشم بن سلیمان. (بی‌تا). البرهان فی تفسیر القرآن. قم: موسسه البعثه.

‏‫سیوطی، جلال الدین. (۱۴۱۶). الاتقان فی علوم القرآن. بیروت: دارالفکر.

‏‫سیوطی، جلال الدین عبدالرحمن بن ابی بکر. ( بی­تا). الدر المنثور فی التفسیر بالماثور. بیروت: دارالمعرفه.

‏‫شرف­الدین حسینی استرآبادی، علی. (۱۴۰۷). تأویل الایات الظاهره فی فضائل العتره الطاهره. قم: مدرسه الامام مهدی(عج).

‏‫صالحی نجف آبادی، (معاصر). عبد­الله. (بی‌تا). فضائل القرآن الکریم وخواصّ سُوَره وآیاته. قم: مؤلف.

‏‫صدوق، محمد بن علی. (بی‌تا). من لایحضره الفقیه (ویرایش نسخه نرم افزار مکتبه اهل البیت(ع)). چاپ سوم. قم: نشر اسلامی.

‏‫طباطبائی، محمدحسین. (بی‌تا). المیزان فی تفسیر القرآن. قم: انتشارات اسلامی.

‏‫طبرسی، الحسن بن الفضل بن حسن. (۱۳۹۲). مکارم الأخلاق. قم: منشورات الشریف الرضی.

‏‫طبرسی، فضل بن حسن. (۱۴۱۵). مجمع­البیان فی تفسیرالقرآن. بیروت: مؤسسة الأعلمی للمطبوعات.

‏‫طبری، محمدبن جریر. (۱۴۱۵). جامع­البیان عن تاویل آی­القرآن. بیروت: دارالفکر.

‏‫طوسی، محمد بن حسن. (۱۲۰۹). التبیان فی تفسیر القرآن. (ویرایش تحقیق: أحمد حبیب قصیر العاملی). بیروت: دارالاحیاء التراث العربی.

‏‫علامه حلی، حسن بن یوسف. (۱۴۲۰). منتهی المطلب. مشهد: مجمع البحوث الإسلامیه.

عیاشی، محمد بن مسعود. (بی‌تا). تفسیر العیاشی. تحقیق: سید هاشم رسولی محلاتی. تهران: کتابخانه علمی اسلامی.

‏‫فخر رازی، محمد بن عمر. (بی‌تا). تفسیر کبیر رازی(مفاتیح الغیب). نسخه نرم افزار مکتبه اهل البیت(ع).

‏‫فرات الکوفی، فرات بن ابراهیم. (۱۴۱۰). تفسیر فرات الکوفی. تهران: وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی.

‏‫فیض کاشانی، محمد بن مرتضی. (۱۴۱۶). تفسیر الصافی. تهران: کتابخانۀ صدر.

‏‫قاضی نعمان مغربی، نعمان بن محمد. (۱۴۱۴). شرح الاخبار فی فضائل الأئمة الأطهار. قم: نشر اسلامی.

قربانی لاکتراشانی، فاطمه و حلیمی جلودار، حبیب­الله (1399). «اعتبار سنجی روایت حسن بصری در کار آمدی آیه و ان یکاد در دفع چشم زخم». حدیث پژوهی. بهار و تابستان. صص75-98.

‏‫قرطبی،  محمد بن احمد. (۱۴۰۵). الجامع لاحکام القرآن. بیروت: دار احیاء التراث العربی.

‏‫قمی مشهدی، محمد بن محمدرضا. (۱۴۰۷). تفسیر کنز الدقائق و بحر الغرائب. تهران: وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی.

‏‫قمی، علی بن ابراهیم. (۱۴۰۴). تفسیر القمی. قم: دار الکتاب.

‏‫قیومی(معاصر)، جواد. (۱۳۷۵). صحیفه الحسن. قم: انتشارات اسلامی.

کریمی رکن آباد، اصغر و همکاران. (1394ش). آسیب­شناسی پدیده چشم زخم در جامعه اسلامی در پرتو آیات قرآن. کتاب قیم. شماره سیزدهم. صص 73 ـ 92.

کفعمی، ابراهیم بن علی. (۱۴۰۳). جنة الأمان الواقیه وجنه الایمان الباقیه المشتهر بالمصباح. بیروت: موسسه اعلمی.

کلانتری، علی اکبر. «بررسی تفسیری ارتباط آیه و ان یکاد و مساله چشم زخم». مطالعات تفسیری. تابستان 1397. صص7-24.

‏‫کلینی، محمد بن یعقوب. (۱۳۶۳). الکافی. تصحیح: غفاری. علی اکبر. تهران: اسلامیه.

محمد علی­نژاد عمران، روح­الله. (1399ش). حقانیت چشم زخم از منظر قرآن. روایات و دانش پزشکی. (1399ش). قرآن و طب. دوره 5. شماره 3. ص49 ـ 58.

‏‫مجلسی اول، محمدتقی. (۱۴۱۶). لوامع صاحبقرانی. قم: دار­التفسیر.

‏‫مجلسی، محمدباقر. (۱۴۰۳). بحار الانوار الجامعه لدرر اخبار ائمه الاطهار. بیروت: الوفاء.

 مطهری، مرتضی. (1389). مجموعه آثار. ج26. تهران: صدرا.

ملاحسنی، علیرضا. (1390ش). چشم زخم در قرآن. روایات. تاریخ و فرهنگ. قم: بوستان کتاب.

‏‫معرفت، محمد هادی. (۱۳۸۵). نقد شبهات پیرامون قرآن کریم. ترجمۀ حکیم­باشی، حسن و دیگران. قم: التمهید.

‏‫نجاشی، احمد بن علی. (۱۴۱۶). رجال النجاشی. قم: انتشارات اسلامی.

‏‫نمازی شاهرودی، علی. (۱۴۱۲). مستدرکات علم رجال الحدیث. تهران: ابن مولف.

نیشابوری، مسلم بن حجاج. (بی­تا). الجامع الصحیح. بیروت: دارالفکر.

‏‫واحدی النیسابوری، علی بن احمد. (۱۳۸۸). اسباب النزول. قاهره: مؤسسۀ الحلبی و شرکا.