اثربخشی روان درمانی مبتنی بر بینش در درمان یک مورد اختلال شخصیت وابسته | ||
| مطالعات روانشناسی بالینی | ||
| مقاله 10، دوره 6، شماره 20، 1394، صفحه 227-243 اصل مقاله (610.32 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| نویسندگان | ||
| آیدا فرشام* 1؛ روشنک خدابخش2 | ||
| 1دانشگاه الزهراء | ||
| 2دانشیار، گروه روانشناسی، دانشگاه الزهراء | ||
| چکیده | ||
| هدف: هدف پژوهش حاضر, تعیین اثر بخشی روان درمانی مبتنی بر بینش در وابستگی و کاهش افسردگی مراجع بود. روش: پژوهش حاضر از نوع مطالعه موردی بود. یک آزمودنی 26 ساله دختر که با استفاده از مصاحبه بالینی، ملاکهای تشخیصی DSM-IV-TR و آزمون رورشاخ مبتلا به اختلال شخصیت وابسته تشخیص داده شد، شرکت کرد و با استفاده از مقیاس افسردگی بک (1978) و پرسشنامه مکانیسم های دفاعی (آندروز و همکاران, 1993) مورد ارزیابی قرار گرفت. اثربخشی درمان با استفاده از مشاهده, خود گزارشی مراجع و تکرار پرسشنامه افسردگی انجام شد. یافته ها: در میزان وابستگی بیمار کاهش قابل ملاحظه ای مشاهده شد و در مقیاس افسردگی بک, نمره مراجع از 19 در جلسات اول به 8 در جلسه آخر کاهش یافت. نتیجه گیری: روان درمانی مبتنی بر بینش با تکیه بر تداعی آزاد و تخلیه هیجانی, در درمان اختلال شخصیت وابسته مؤثر می باشد. کلید واژه: اختلال شخصیت وابسته, روان درمانی مبتنی بر بینش, مطالعه موردی | ||
| کلیدواژهها | ||
| اختلال شخصیت وابسته؛ روان درمانی مبتنی بر بینش؛ مطالعه موردی؛ تداعی آزاد؛ تعبیر رویا | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 4,844 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 10,243 |
||