| تعداد نشریات | 63 |
| تعداد شمارهها | 2,257 |
| تعداد مقالات | 18,555 |
| تعداد مشاهده مقاله | 57,404,097 |
| تعداد دریافت فایل اصل مقاله | 29,418,255 |
تحلیل فلسفی مفهوم بخشودن و رابطه آن با فراموشی با تأکید بر نقد و تحلیل استدلال نیچه علیه بخشودن | ||
| حکمت و فلسفه | ||
| مقاله 7، دوره 21، شماره 83، مهر 1404، صفحه 185-215 اصل مقاله (1.09 M) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22054/wph.2025.84251.2284 | ||
| نویسندگان | ||
| بهروز اسدی* 1؛ محمد کرمی2 | ||
| 1گروه دروس عمومی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی، کرمانشاه ، ایران | ||
| 2گروه دروس عمومی، دانشکده پزشکی، دانشگاه علوم پزشکی کرمانشاه، کرمانشاه ، ایران. | ||
| چکیده | ||
| یکی از جلوههای بروز خیرخواهی یک انسان زمانی است که تصمیم به بخشودنِ فردی خطاکار که او را مورد ستم قرار داده، میگیرد. طرفداران دیدگاه شفابخشیِ بخشودن، به جهت اثرِ ویرانگرِ کینه معتقدند بخشودن، بخشاینده و بخشوده شده را رها و قوی میسازد. بخشودن تبرئه مجرم نیست بلکه انتخابی برای پایان دادن به چرخه انتقام و واگذاری عدالت به دست خداوند است. در این میان برخی اندیشمندان ازجمله نیچه بر مبنای دوگانهی اخلاق بردگان و اشراف، بخشودن را جلوهای از اخلاقِ بردگان و انسانهای ضعیفی که توان انتقام ندارند، ارزیابی میکند. ازنظر او بخشش بهعنوان پوششی برای سرکوب احساسِ کینه و نشانهی ضعفِ شخصیت، عدمِ شفافیت، عدمِ مسئولیتپذیری اجتماعی و نبود عدالت است. در خصوصِ اعمالِ خطاکاران، نیچه ضمن تأکید بر انتقام بر فراموشی فعال اصرار دارد. در این نوشتار ابتدا تلاش شده تا با تنقیح و تشریح مفهوم بخشودن آن را از مفاهیم رقیب همچون انتقام، عدالتخواهی، معذور داشتن، آشتی نمودن و... متمایز نماییم و در ادامه ضمن تبیین دیدگاه نیچه به نقد و بررسی آن اقدام نموده و مغالطه موجود در استدلالش را آشکار کنیم. تاکنون هیچ پژوهش داخلی در خصوص تبیین فلسفی مفهوم بخشودن و ارزیابی دیدگاه نیچه بهطور خاص صورت نپذیرفته و این مسئله نشانهی نوآوری این نوشتار است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| بخشودن؛ انتقام؛ اخلاق بردگان؛ فراموشی فعال؛ عدالت | ||
| مراجع | ||
|
ایمانیفر، حمیدرضا؛ فاطمی، جمیله؛ امینی، فاطمه (1391) بخشش از دیدگاه روانشناسی و قرآن کریم، انسانپژوهی دینی، شماره 27، شماره بهار و تابستان، صص 175-149.
کاوندی، سحر. (1399). فضیلت بخشودن ازنظر موافقان و مخالفان، تأملات اخلاقی، دوره 1(3)، 27-9
گاراد، ایو؛ مک ناتون، دیوید. (1392). بخشودن، مترجم خشایار دیهیمی، تهران: نشر گمان.
ژیژک، اسلاوی. (1402). خشونت؛ پنج نگاه زیرچشمی، علیرضا پاکنهاد، تهران: نشر نی، چاپ سیزدهم.
نیچه، فریدریش ویلهلم (1377) تبارشناسی اخلاق، ترجمه داریوش آشوری، تهران: نشر آگه، چاپ دوم.
References
Bernstein, R. J. (2006). Derrida: The Aporia of Forgiveness?. Constellations: An International Journal of Critical & Democratic Theory, 13(3).
Blustein, J. (2014). Forgiveness and remembrance: Remembering wrongdoing in personal and public life. Oxford University Press, USA.
Boleyn-Fitzgerald, P. (2002). What should" forgiveness" mean?. J. Value Inquiry, 36, 483.
Digeser, P. E., & Digeser, P. (2001). Political forgiveness. Cornell University Press.
Garrad, E. & D. MacNaughton(2003). In Defence of Unconditional Forgiveness. Proceedings of the Aristotelian Society.103: 39-60.
Glas, G. (2006). Elements of a phenomenology of evil and forgiveness. Trauma, truth, and reconciliation—healing damaged relationships, 171-202.
Graham,Stephen(2013) forgiveness: forgiveness, guilt and repentance https://contemporarychristianity.net/wp-content/uploads/2013/03/Forgiveness_Paper_10.pdf
Helmick, R. G., & Petersen, R. (Eds.). (2002). Forgiveness & reconciliation: Public policy & conflict transformation. Templeton Foundation Press.
MATTHEWS, E. (2016). A PHILOSOPHICAL EXPLORATION OF FORGIVENESS: ITS ORIGINS AND POSSIBILITIES (Doctoral dissertation, ERASMUS UNIVERSITY, ROTTERDAM).
Muller-Fahrenholz.G(1997).The Art of Forgiveness: Theological Reflections on Healing and Reconciliation.Geneva: WCC Publications.
Murphy, J. G. (2003). Getting even: Forgiveness and its limits. Oxford University Press.
Nietzsche, F. (2000). Basic writings of Nietzsche. Modern Library.. On the genealogy of morals. First Essay, p439-492. Translated and edited by Kaufmann, W. New York: The Modern Library.
Nietzsche, Friedrich (1966). Thus Spoke Zarathustra, “On the Adder's Bite”, trans. Walter Kaufmann,New York: Penguin.
Nietzsche, Friedrich (1986) Human, All Too Human, trans. Marion Faber with Stephen Lehmann (Lincoln, Nebr.: University of Nebraska Press).
Nietzsche, Friedrich, [1887] 1967, On the Genealogy of Morals, Walter Kaufmann and R.J. Hollingdale (trans.), New York: Vintage
Reynolds, M. (2013). Radical Forgiveness: God's Call to Unconditional Love. Christianity Today, 57(5), 74-75.
Schoeman, M. (2007). Generosity as a central virtue in Nietzsche's ethics. South African Journal of Philosophy= Suid-Afrikaanse Tydskrif vir Wysbegeerte, 26(1), 17-30.
Talay Turner, Z. (2019). Nietzsche on memory and active forgetting. The European Legacy, 24(1), 46-58.
Tan, J. E. P. (2015). Forgetting and Forgiving: A Nietzschean Perspective. Prajñā Vihāra: Journal of Philosophy and Religion, 16(1).
Volf, M. (2000). Forgiveness, reconciliation, and justice: A theological contribution to a more peaceful social environment. Millennium, 29(3), 861-877.
Yandell, K. E. (1998). The metaphysics and morality of forgiveness. Exploring forgiveness, 35-45.
References [In Persian]
Garrad, Eve, & McNaughton, David. (2013). Forgiveness. Translated by Khashayar Deihami. Tehran: Goman Publishing. [In Persian]
Imanifar, Hamidreza; Fatemi, Jamileh; & Amini, Fatemeh. (2012). “Forgiveness from the Perspective of Psychology and the Holy Qur’an.” Religious Anthropology, No. 27, Spring–Summer, pp. 149–175. [In Persian]
Kavandi, Sahar. (2020). “The Virtue of Forgiveness According to Its Advocates and Opponents.” Ethical Reflections, 1(3), 9–27. [In Persian]
Nietzsche, Friedrich Wilhelm. (1998). On the Genealogy of Morality. Translated by Dariush Ashouri. Tehran: Agah Publishing, 2nd ed. [In Persian]
Žižek, Slavoj. (2023). Violence: Six Sideways Glances. Translated by Alireza Paknahad. Tehran: Ney Publishing, 13th ed. [In Persian] | ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 108 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 74 |
||