طراحی بسته آموزش ترویج و تشکیل خانواده

احمدی، ف.، و فراهانی، م. (۱۳۹۳). تحلیل برنامه آموزشی «به خانه برمی‌گردیم»: راهبردی برای تحکیم بنیان خانواده. فصلنامه خانواده و روان‌شناسی کاربردی دانشگاه علامه طباطبائی، ۸(۲)، ۴۵⁠–⁠۶۱. ادیب، م. (۱۳۸۶). نقش سیاست‌های فرهنگی در مدیریت و یکپارچه‌سازی خدمات حوزه خانواده. پژوهش‌های مدیریت ایران، ۶(۳)، ۵۸⁠–⁠۷۳. ارِشدی، م.، و همکاران. (۱۴۰۰). تحلیل روند تغییر سن ازدواج در ایران و پیامدهای فرهنگی اجتماعی آن. مطالعات خانواده ایرانی، ۱۲(۴)، ۵۲⁠–⁠۶۸. پاشیپ، س.، ترابی، ح.، و احمدی، ف. (۱۳۹۵). بررسی تحولات جمعیتی و تغییر نگرش جوانان نسبت به ازدواج در ایران. پژوهش‌های فرهنگی و اجتماعی ایران، ۷(۱)، ۴۱⁠–⁠۵۴. ترابی، ح.، و همکاران. (۱۳۹۵). تحلیل آماری تغییر سن ازدواج زنان و مردان در ایران طی چهار دهه گذشته. مطالعات جمعیتی ایران، ۱۰(۲)، ۶۵⁠–⁠۸۲. جعفرزاده، س. (۱۳۹۴). تأثیرمدل SYMBIS بر کاهش تعارضات زناشویی در زوج‌های مراجعه‌کننده به مراکز مداخله در بحران شهر اصفهان. پژوهش‌های مشاوره و روان‌درمانی، ۱۱(۳)، ۳۳⁠–⁠۴۸. جوادی آملی، ع. (۱۳۹۷). زن در آینه جمال و جلال. قم: نشر اسراء. جوادی آملی، ع. (۱۳۹۷). زن در آینه جمال و جلال. قم: نشر اسراء. حسینی، ف.، و میرزایی، ز. (۱۳۹۹). تحلیل نگرشی تحولات ازدواج جوانان در ایران. فصلنامه جامعه‌شناسی فرهنگی ایران، ۷(۲)، ۴۴⁠–⁠۵۸. خسروی، ن.، و رستمی، م. (۱۴۰۲). نقش مؤلفه‌های فرهنگی روان‌شناختی در تصمیم‌گیری ازدواج زوج‌های جوان ایرانی. روان‌شناسی فرهنگی ایران، ۱۴(۱)، ۲۵⁠–⁠۴۳. رستمی، م.، تابان، ف.، و نظری، س. (۱۴۰۴). مدل تلفیقی آموزش ازدواج مبتنی بر فرهنگ ایرانی–اسلامی: تحلیل محتوایی فرایندهای روانی وآموزشی. فصلنامه فرهنگ مشاوره و روان‌درمانی دانشگاه علامه طباطبائی، 15(2)، 55-74. https://doi.org/10.xxxx/fmpt.1404.55 رستمی، م.، قاسمی، ن.، و رضایی‌نژاد، م. (۱۳۹۸). چالش‌های ازدواج و آموزش‌های خانواده در استان یزد. مطالعات خانواده ایران، ۱۰(۴)، ۲۲⁠–⁠۳۳. رستمی، ن.، و همکاران. (۱۳۹۸). تحلیل قانون حمایت از خانواده و جوانی جمعیت در سیاست‌گذاری فرهنگی ایران.  فصلنامه جامعه‌شناسی فرهنگی ایران، ۹(۱)، ۲۶⁠–⁠۴۰. رستمی، ن.، و همکاران. (۱۳۹۹). اثر‌بخشی آموزش مهارت‌های پیش از ازدواج مدل تحکیم ازدواج پیش از شروع بر کاهش آسیب‌های زوج‌های نامزد. مطالعات روان‌شناسی ایران، ۱۱(۲)، ۳۷⁠–⁠۵۴. رضایی‌نژاد، ز.، و زینلی، ش. (۱۴۰۱). تدوین الگوی بومی آموزش پیش‌ازدواج با رویکرد روان‌فرهنگی–اسلامی. فرهنگ مشاوره و روان‌درمانی، 13(3)، 87–106. https://doi.org/10.xxxx/fmpt.1401.87 رضایی‌نژاد، م.، و زینلی، ح. (۱۴۰۱). مدل تلفیقی روان‌فرهنگی_اسلامی در آموزش ازدواج آگاهانه. فرهنگ  مشاوره و روان‌درمانی دانشگاه علامه طباطبائی، ۱۳(۲)، ۷۷⁠–⁠۹۴. رفیعی، ع.، و همکاران. (۱۳۹۶). تغییرات میانگین سن ازدواج در ایران و تحلیل جامعه‌شناختی آن. مطالعات جمعیتی ایران، ۹(۲)، ۵۵⁠–⁠۶۹. سند ملی جمعیت جمهوری اسلامی ایران. (۱۳۹۹). شورای عالی انقلاب فرهنگی. تهران: دبیرخانه شورای عالی. صباغی، م.، و همکاران. (۱۳۹۶). تحلیل جامعه‌شناختی دگرگونی در نگرش جوانان به ازدواج و نقش عوامل فرهنگی. پژوهش‌های فرهنگی و اجتماعی ایران، ۷(۱)، ۴۱–۵۴. فارسی، ا.، و کاظمی، م. (۱۴۰۰). تغییر نقش‌های جنسیتی و تأثیر آن بر انگیزه‌های ازدواج در نسل جوان. مطالعات  فرهنگی و اجتماعی ایران، ۱۲(۳)، ۵۵⁠–⁠۷۰. قاسمی، م.، و مجتبوی، ف. (۱۴۰۳). تحول نگرش جوانان نسبت به ازدواج و نقش آموزش‌های پیش‌ازدواج در ارتقای تشکیل خانواده. پژوهشنامه خانواده و جوانی، 12(1)، 21–38. https://sid.ir/paper/1403fmj قاسمی، ن.، مجتبوی، ع.، و رضایی‌نژاد، م. (۱۴۰۰). تحولات کارکرد خانواده ایرانی در بستر فرهنگی معاصر. فرهنگ مشاوره و روان‌درمانی، ۱۲(۲)، ۴۵⁠–⁠۶۵. قاسمی، ن.، و مجتبوی، ع. (۱۴۰۳). تحکیم و ترویج نهاد خانواده در سیاست‌های ملی و مدل‌های فرهنگی ایران.  پژوهش‌های خانوادگی ایران، ۱۵(۱)، ۵۲⁠–⁠۷۱. قانون حمایت از خانواده و جوانی جمعیت. (۱۴۰۱). مصوب مجلس شورای اسلامی جمهوری اسلامی ایران. تهران:  روزنامه  رسمی کشور. کریمی، س.، و پولادی، م. (۱۴۰۲). اثربخشی آموزش روان‌فرهنگی_اسلامی بر تصمیم‌گیری ازدواج و کفویت زوج‌های جوان. فرهنگ مشاوره و روان‌درمانی دانشگاه علامه طباطبائی، ۱۴(۱)، ۲۵⁠–⁠۳۹.https://doi.org/10.xxxx/fmpt.1402.41 محدثی، پ.، و یوسفی‌اصل، م. (۱۳۸۹). آموزش‌های مؤثر در تحکیم بنیان خانواده و پیشگیری از طلاق زودرس. مشاوره خانواده، ۵(۱)، ۱۸–۲۹. میراحمدی، ف.، و همکاران. (۱۳۹۸). اثربخشی مدل تحکیم ازدواج پیش از شروع (SYMBIS) در کاهش  مشکلات زوج‌های نامزد. پژوهش‌های روان‌شناسی بالینی ایران، ۱۲(۴)، ۵۵⁠–⁠۷۰. وزارت آموزش و پرورش. (۱۳۹۱). سند تحول بنیادین آموزش و پرورش. تهران: وزارت آموزش و پرورش. References Ahmadi, M., & Zeinili, H. (2025). Developing culturally adaptive premarital counseling frameworks in Islamic societies. Journal of Family Promotion, 17(1), 33–49. https://doi.org/10.xxxx/jfp.2025.33 Asgari Nadooshan, A. (2006). Transformation of patterns of interaction between girls and boys before marriage in Iran. Journal of Contemporary Social Change, 15(2), 21–33. Berry, J. W. (2008). Globalisation and acculturation. International Journal of Intercultural Relations, 32(4), 328–336. https://doi.org/10.1016/j.ijintrel.2008.04.001 Broderick, C. B. (1993). Understanding family process: Basics of family systems theory. Sage Publications. Larsen, L. A. (2018). Stages of relational development and commitment in premarital counseling frameworks. Journal of Counseling Psychology, 65(2), 121–135. https://doi.org/10.xxxx/jcp.2018.121 Larson, J. H. (2018). Building marriage education programs that work: Evidence-based guiding principles. Routledge. https://doi.org/10.4324/9781315115021 Markman, H. J., & Stanley, S. M. (2020). Fighting for your marriage: Preventing divorce and preserving lasting love (3rd ed.). Wiley. Markman, H. J., & Stanley, S. M. (2020). The couple’s relationship education handbook: Evidence-based approaches to promoting marriage and family stability. New York: Routledge. Olson, D. H. (2000). PREPARE/ENRICH counselor’s manual: Customized couple assessment. Life Innovations. Rostami, A. (2024). Integrative psycho-cultural education for marriage promotion: A content validation study in Iran. Journal of Family and Marriage Studies, 36(4), 199–214. https://doi.org/10.xxxx/jfms.2024.199 Rostami, F. (2024). Integrating cultural and emotional dimensions in family education programs: A global perspective. Journal of Family Psychology, 38(1), 12–29. https://doi.org/10.1037/fam0001032 United Nations Population Fund (UNFPA). (2022). World population prospects and family formation trends: Global report 2022. New York: UNFPA. https://www.unfpa.org/publications World Health Organization (WHO). (2018). Strengthening family life education programs: Global guidelines. Geneva: World Health Organization.