| تعداد نشریات | 62 |
| تعداد شمارهها | 2,323 |
| تعداد مقالات | 19,157 |
| تعداد مشاهده مقاله | 61,598,106 |
| تعداد دریافت فایل اصل مقاله | 31,234,459 |
اثربخشی بسته آموزش همدلی بر سازگاری اجتماعی و پرخاشگری کلامی دانشآموزان دختر پایه سوم ابتدایی | ||
| مطالعات روانشناسی بالینی | ||
| مقاله 3، دوره 16، شماره 61، دی 1404، صفحه 42-63 اصل مقاله (990.84 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22054/jcps.2026.87526.3259 | ||
| نویسندگان | ||
| کامران شیوندی چلیچه1؛ محمد باقر حسنوند2؛ الهام شمسیان* 3 | ||
| 1دانشیار و عضو هیئت علمی دانشگاه علامه طباطبایی، گروه روانشناسی و علوم تربیتی ، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی ، دانشگاه علامه | ||
| 2استادیار گروه روانشناسی و آموزش کودکان استثنائی، دانشکده روانشناسی و علوم تربیتی، دانشگاه علامه طباطبائی، تهران، ایران. | ||
| 3دانشجوی دکتری روانشناسی تربیتی،گروه روانشناسی و مشاوره، دانشکده سبک زندگی ایرانی – اسلامی ، دانشگاه جامع انقلاب اسلامی | ||
| چکیده | ||
| زمینه و هدف:با توجه به اهمیت حیاتی همدلی در تسهیل روابط بینفردی،رشد اجتماعی بهینه و پیشگیری از اختلالات رفتاری در دوره کودکی، پژوهش حاضر با هدف بررسی اثربخشی بسته آموزش همدلی بر ارتقای سازگاری اجتماعی و کاهش پرخاشگری کلامی در دانشآموزان دختر پایه سوم ابتدایی انجام شد. روششناسی:این مطالعه از نوع پژوهش نیمهتجربی با طرح پیشآزمون - پسآزمون با گروه کنترل بود.جامعه آماری پژوهش شامل دانشآموزان دختر پایه سوم ابتدایی مدارس منطقه ۷ تهران در سال تحصیلی ۱۴۰۳-۱۴۰۴ بود که یک نمونه ۴۰ نفری(۲۰ نفر گروه آزمایش و ۲۰ نفر گروه کنترل)به شیوه نمونهگیری خوشهای چندمرحلهای انتخاب شده و بهصورت تصادفی در دو گروه گمارده شدند. ابزار گردآوری دادهها شامل پرسشنامه همدلی کودک و نوجوان(EmQue-CA، اورگاو و همکاران، ۲۰۱۰)،مقیاس سازگاری اجتماعی سینها و سینگ(SSAS، ۱۹۹۳)و مقیاس پرخاشگری ویلیامز و همکاران(۱۹۹۶)بود. روایی محتوایی و صوری ابزارها تأیید و پایایی آنها با استفاده از آلفای کرونباخ(بالای 85/0)محاسبه شد.بسته آموزش همدلی در قالب ۱۱ جلسه طراحی شد و برای گروه آزمایش اجرا شد.همچنین دادهها با استفاده از تحلیل کوواریانس(ANCOVA) و بهرهگیری از نرم افزار SPSS نسخه 26 تحلیل شدند. یافتهها:یافته ها حاکی از آن بود که آموزش همدلی دارای تأثیر مثبت و معنیداری است. این مداخله موجب افزایش معنادار سازگاری اجتماعی (با اندازه اثر مجذور اتا (202/0)و همچنین کاهش معنادار پرخاشگری کلامی در گروه آزمایش(با اندازه اثر مجذور اتا (104/0) در مقایسه با گروه کنترل،شده است. نتیجهگیری:یافتهها قویاً بیانگر آن است که آموزش همدلی میتواند بهعنوان یک مداخله روانشناختی-اجتماعی مؤثر و ساختارمند برای بهبود روابط بینفردی، ارتقای توانایی دیدگاهگیری، کاهش رفتارهای پرخاشگرانه کلامی و در نهایت،بهبود کلی مهارتهای سازگاری اجتماعی در دانشآموزان ابتدایی به کار رود.با توجه به اثربخشی قاطع بسته آموزشی، پیشنهاد میشود برنامه آموزش همدلی بهطور گسترده در محتوای آموزشی مدارس گنجانده شود و پژوهشهای آتی تأثیرات بلندمدت و ماندگاری آن را در مقاطع و جنسیتهای مختلف مورد بررسی قرار دهند. | ||
| کلیدواژهها | ||
| آموزش همدلی؛ سازگاری اجتماعی؛ پرخاشگری کلامی؛ دانشآموزان ابتدایی؛ مداخله آموزشی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 209 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 8 |
||