بسط ناپذیری وحی با تکیه بر آیات و روایات | ||
| پژوهشنامه معارف قرآنی | ||
| مقاله 1، دوره 7، شماره 26، 1395، صفحه 7-29 اصل مقاله (679.47 K) | ||
| نوع مقاله: علمی - ترویجی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22054/rjqk.2017.7323 | ||
| نویسنده | ||
| علی حسینزاده | ||
| استادیار دانشگاه کاشان، ایران | ||
| چکیده | ||
| از جمله مباحث ضروری در باب وحی و قرآن پاسخ به این پرسش است که آیا وحی با رحلت پیامبر(ص) به پایان رسیده است و یا افرادی همچنان پس از رحلت پیامبر اکرم(ص) از این نوع ارتباط و دریافت برخوردارند. در این مقاله، با اشاره به آیاتی که بر پایان یافتن وحی دلالت دارد، به ادّعای برخی از پیروان ادیان پیشین که مدّعی پایان یافتن دین در زمان پیامبرشان بودهاند، پرداخته و نفاوت ادّعا را در دین و پیروان آن بررسی کرده است. روش تحقیق در این پژوهش، توصیفی ـ تحلیلی است که بر مطالعة متون دینی مبتنی است. یافتههای تحقیق نشان میدهد خلط میان وحی با معرفت نسبت به وحی، یکی از مهمترین عوامل ادّعای بسطپذیری وحی است. آیات قرآن و روایات اهل بیت(ع) قرآن را وحی جاویدان معرّفی میکند و پاسخگویی قرآن به نیازهای بشر را حدّاکثری میداند و راز خاتمیّت را در همین نکته میتوان پیگیری نمود. | ||
| کلیدواژهها | ||
| وحی؛ خاتمیّت؛ معرفت دینی؛ قرآن و روایات؛ نیازهای بشری | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 1,548 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 967 |
||