امربه معروف و نهی از منکر و توسعه سیاسی در جمهوری اسلامی ایران | ||
| پژوهش های راهبردی سیاست | ||
| مقاله 2، دوره 6، شماره 23 - شماره پیاپی 53، 1396، صفحه 31-58 اصل مقاله (685.26 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22054/qpss.2018.17578.1492 | ||
| نویسندگان | ||
| محمدباقر خرمشاد* 1؛ اسحق صیاد رودکار2 | ||
| 1استاد/دانشگاه علامه طباطبائی | ||
| 2دانشچوی دکتری علوم سیاسی دانشگاه علامه طباطبائی | ||
| چکیده | ||
| نظامهای سیاسی جدید در پی بسیج و جلب مشارکت سیاسی حداکثری شهروندان خود هستند؛تحکیم رابطۀ نظام سیاسی و مردم تداوم نظام سیاسی را تسهیل نموده، موجد مشروعیت سیاسی حکومت شده و به توسعۀ سیاسی نهادینه منجر میشود. مفروض است که در نظام سیاسی اسلامی؛ آموزه مهم اجتماعی، فرهنگی و سیاسی «أمربه معروف و نهی از منکر» نقش عمدهای در توسعه سیاسی ایفا مینماید و قرآن کریم، متون روایی و اصل هشتم قانون اساسی ج.ا.ا مستند این آموزهاند. سه ساحت؛ مردم- مردم (متوازی)، مردم- حاکمان (متخالف صعودی) و حاکمان - مردم (متخالف نزولی) در این آموزه وجه تمایز مردم سالاری دینی از لیبرال دموکراسیها است. فرضیه این نوشتار آن است که ساحت مردم – حاکمان در آموزه امر به معروف و نهی از منکر مغفول مانده است. این پژوهش با اتکا به روش تفسیری و بهرهمندی از نظریه مردمسالاری دینی نتیجه میگیرد که احیای ساحت سوم مستلزم ورود به فرهنگ سیاسی جامعه اسلامی در میان مردم (الناس) و نخبگان فکری (اولی الالباب) و نخبگان سیاسی (اولی الامر) است. | ||
| کلیدواژهها | ||
| امر به معروف؛ نهی از منکر؛ مردمسالاری دینی؛ توسعه سیاسی؛ جمهوری اسلامی ایران | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 24,230 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 3,462 |
||