نقش نگرانی، امید و معنای زندگی در پیشبینی سلامت روانی مادران دارای فرزند کمتوان ذهنی | ||
| روانشناسی افراد استثنایی | ||
| مقاله 7، دوره 8، شماره 31، پاییز 1397، صفحه 195-214 اصل مقاله (341.72 K) | ||
| نوع مقاله: مقاله پژوهشی | ||
| شناسه دیجیتال (DOI): 10.22054/jpe.2017.20192.1516 | ||
| نویسندگان | ||
| علی شیخ الاسلامی* 1؛ حسین قمری کیوی2؛ سمیرا غلامی3 | ||
| 1دانشیار گروه مشاوره، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران | ||
| 2استاد گروه مشاوره، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران. | ||
| 3کارشناسی ارشد مشاوره توانبخشی، دانشگاه محقق اردبیلی، اردبیل، ایران. | ||
| چکیده | ||
| پژوهش حاضر با هدف بررسی نقش نگرانی، امید و معنای زندگی در پیشبینی سلامت روان مادران دارای فرزند کمتوانذهنی انجام گرفت. روش پژوهش توصیفی از نوع همبستگی بود. کلّیهی مادران دارای فرزند کمتوانذهنی تحت پوشش مراکز توانبخشی سازمان بهزیستی شهر اردبیل در سال 95-1394 جامعهی آماری این پژوهش را تشکیل میدادند که از میان آنها با استفاده از روش نمونهگیری تصادفی خوشهای 130 مادر بعنوان نمونه انتخاب شده و به پرسشنامهی نگرانی پنسیلوانیا، پرسشنامهی امید بزرگسالان اشنایدر، پرسشنامهی هدف در زندگی گرامباف و ماهولیک و پرسشنامهی سلامت عمومی گلدبرگ و هیلر پاسخ دادند. برای تجزیه و تحلیل دادهها از آزمونهای ضریب همبستگی پیرسون و تحلیل رگرسیون استفاده شد. یافتهها نشان داد که بین نگرانی با سلامت روان مادران دارای فرزند کمتوانذهنی رابطهی منفی معنادار و بین امید و معنای زندگی با سلامت روان مادران دارای فرزند کمتوانذهنی رابطهی مثبت معناداری وجود دارد (p<0.01). همچنین، نتایج تحلیل رگرسیون آشکار کرد که تقریباً 58/0 درصد از کل واریانس سلامت روان مادران دارای فرزند کمتوانذهنی براساس متغیرهای نگرانی، امید و معنای زندگی قابل پیشبینی است. بنابراین میتوان نتیجه گرفت که نگرانی، امید و معنای زندگی از متغیرهای مرتبط با سلامت روان مادران دارای فرزند کمتوانذهنی میباشد که نیازمند برنامهریزی میباشد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| نگرانی؛ امید؛ معنای زندگی؛ سلامت روان؛ کمتوانیذهنی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 2,862 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 1,059 |
||