اجل معلّق و اجل مسمّی از منظر آیات و تجلّی آن در روایات | ||
| سراج منیر | ||
| مقاله 1، دوره 7، شماره 22، 1395، صفحه 7-38 اصل مقاله (504.9 K) | ||
| نوع مقاله: علمی- ترویجی | ||
| نویسنده | ||
| محمد حسین بیات* | ||
| دانشگاه علامه طباطبایی | ||
| چکیده | ||
| موضوع اجل معلّق (قضای مشروط) و اجل مسمّی (قضای محتوم) در ارتباط با زمان مردن آدمیان، از دیرزمان مورد بحث مفسّران اسلامی بوده است. بعضی از آیات قرآن کریم، در اجل معلّق ظهور دارند؛ مثل آیة Pأَنِ اعْبُدُوا اللَّهَ وَ اتَّقُوهُ وَ أَطیعُونِ * یغْفِرْ لَکمْ مِنْ ذُنُوبِکمْ وَ یؤَخِّرْکمْ إِلی أَجَلٍ مُسَمًّی..: اینکه خدا را عبادت نمایید و تقوا پیشه کنید و از دعوت من اطاعت نمایید تا خداوند گناهانتان را بیامرزد و مرگتان را تا وقتِ نامیدهشده (در علم خدا) به تأخیر اندازدO (نوح/ 3ـ4). لیکن برخی دیگر از آیات در اجل مسمّی ظهور دارند؛ مثل آیة Pنَحْنُ قَدَّرْنا بَینَکمُ الْمَوْتَ وَ ما نَحْنُ بِمَسْبُوقینَ: ما زمان مرگ را میان شما تعیین کردهایم و هیچ کس آن را تغییر نتواند دادO (الواقعه/60). نویسندة این مقاله، نخست با استناد به آیات و روایات، اجل معلّق و مسمّی را به اثبات رسانیده، سپس با استناد به مراتب علم خداوندی، به این نتیجه رسیده که دو گونه بودن اجل آدمی با یکدیگر منافات ندارند؛ چراکه بازگشت اجل معلّق به اجل مسمّی میباشد. | ||
| کلیدواژهها | ||
| اجل معلّق؛ اجل مسمّی؛ قضای مشروط؛ قضای محتوم؛ قدر؛ بداء؛ علم الهی | ||
| مراجع | ||
|
| ||
|
آمار تعداد مشاهده مقاله: 5,432 تعداد دریافت فایل اصل مقاله: 3,484 |
||